ชีวิตเรารื่นรมย์กว่าที่เราเข้าใจเสมอ
พรมแดนแจ้งแล้วว่าให้เปลี่ยนฝั่งขับรถ แสดงว่ามาถึงชายแดนแล้ว
ด่านตรวจคนเข้าเมือง ทางช่องสะงำที่เราใช้ผ่านแดนเข้าเขมร
สภาพเส้นทางเป็นดินลูกรัง พื้นขรุขระ มันไปอีกแบบ
เรือสำหรับชมโตนเลสาบ ทะเลสาบน้ำจืดที่ใหญ่ที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
กับเด็ก ๆ พายกะละมังขอเงินกับนักท่องเที่ยว
เด็กคนนี้ยืนอยู่ที่ระเบียงโรงเรียนที่ลอยอยู่บนน้ำ
คนที่โตนเลสาบอาศัยอยู่ในเรือทำให้
มีทั้งเรือที่เป็นบ้าน โรงเรียน โรงพยาบาล โบสถ์ ฯลฯ
ภาพทิวทัศน์ของโตนเลสาบ ใหญ่จนสุดลูกหูลูกตา
จนคิดว่าเป็นทะเล แต่จริง ๆ แล้วไม่ใช่
ปีใหม่นี้ไปเขมรมาครับ
ฉลอง Count down
โดยนั่งเจรจาธุรกิจกับพ่อ และนักธุรกิจชาวเขมร
เจ้าของบริษัททัวร์ (ซึ่งกำลังจะเปิดม่านรูดแห่งแรก
ของเสียมเรียบ -_-“) เอ่อ เราไม่ได้คุยธุรกิจกับเค้าเรื่องนี้นะ
คุยกันเรื่องทัวร์ ก็เป็นบรรยากาศแปลก ๆ ไปอีกแบบ
(เอาน่า ดีกว่า “ใหม่” ที่ผ่านปีด้วยการนั่งอึในห้องน้ำล่ะนะ)
ว่าด้วยเรื่องของเขมรในการไปครั้งนี้
1. เดินทางจากอุบลฯค่อนข้างสะดวก นั่งรถขโยกเขยก 5-6 ชม. ก็สามารถไปเยี่ยมชม นครวัด นครธม ได้แล้ว พบกับของระดับโลกโดยไม่ต้องนั่งเครื่องบินซักกะแอะเดียว นับเป็นเรื่องน่าทึ่งสำหรับผม
2. ค่าเงินที่นั่นเป็น เรียล (80 – 100 เรียลเป็น 1 บาท) แต่ไม่ได้ใช้เลย เพราะที่นั่นรับ US Dolla ทุกแห่งหน และ รับเงินไทย เกือบทุกที่เช่นกัน
สรุปปีนี้ด้วยความคิดแบบฉาบฉวย อ่านหัวข้อคิดอะไรได้พิมพ์เลย เอาหัวข้อมาจาก Directory ของ Yahoo คิดว่าคงจะค่อนข้างครอบคลุม แต่ก็มีตัดบางอันออก หากว่าอ่านแล้วไม่รู้จะพูดอะไร