ฝนมันตกเพราะว่าฟ้าทนไม่ไหว ฉันเข้าใจดีทุกอย่าง
คนทำผิด ต้องใช้ชีวิตอยู่ในกรงขัง ฉันก็ยังพอเข้าใจ

ว่าอะไรก็ตามที่เกิด มันเป็นผลจากการกระทำ
(แล้วฉันไปทำอะไรกับใครไว้)
จึงต้องเสียเธอไปอย่างนี้
(ทำอะไร ใคร ที่ไหน)
เหตุการณ์ไหน ใครบอกฉันที

ได้โปรดไม่ว่าฉันทำอะไร ฉันยินดีจะชดใช้
ด้วยอะไรก็ได้ที่ไม่ใช่เธอ

คงไม่ต่างมหาโจรในกัณฑ์เทศน์พระสวด ที่ตัดอีกนิ้วก็ครบพัน
แต่เกิดวิมุชจึงวางดาบและบวช
จะแปลกอะไรถ้าใครจะขว้างด้วยหินด้วยกรวด
องคุลีมานห่มเหลือง นึกถึงนิพพานที่ผ่านด้วยความเจ็บปวด
จัดอยู่ในหมวดที่ฟ้าอภัย จะนับประสาอะไร
ความผิดของฉันเธอจึงทิ้งไป เหมือนยักษ์กับพระอภัย
ใจก็รู้ว่ามันยาก ฉันทำกับเธอเอาไว้มาก
ป่วยการคุกเข่าอ้อนวอน ขอโทษทีครับคงซ้ำซาก
แต่โปรดทราบเถอะ ฉันทำเธอเสียใจเหมือนเสียชาติเกิด
ให้ฉันกระอักเลือดตาย ขอแค่ได้ตายข้างเธออีกครั้งเถิด นะฟ้าเอ๋ย
ถ้ามันเป็นเวรเป็นกรรม ก็วอนเฉลย จะแลกอะไรก็ได้
ขอแค่ให้ฉันได้กลับเป็นเขยของแม่เธอ
อีกครั้ง ฉันยอมผ่านความเจ็บช้ำ
ผ่านพายุที่พัดรุนแรงจนพังตึกสูงหลายสิบชั้น
ผ่านคนเกลียดชังดูถูกเหยียดหยาม ลำบากในโลกที่สาม
ที่โดนประเทศมหาอำนาจประกาศจะทำสงคราม
โอ้ข้าแต่ศาล ถ้าผิดที่ข้ากระทำแล้วการลงทัณฑ์ คือเสียเธอ
ข้าขอกอดเธออีกครั้งแล้วยอมให้ใครตัดเศียรประหาร

(แล้วฉันไปทำอะไรกับใครไว้)จึงต้องเสียเธอไปอย่างนี้
(ทำอะไร ใคร ที่ไหน)เหตุการณ์ใหน ใครบอกฉันที

ได้โปรดไม่ว่าฉันทำอะไร ฉันยินดีจะชดใช้
ด้วยอะไรก็ได้ที่ไม่ใธอ

ฉันรู้ว่า ฉันได้ทำผิด ตลอดมาในชีวิต ของฉัน…
แต่ไม่รู้ว่าเป็นเรื่องอะไร ที่มันเลวร้าย ขนาดนั้น…

(ทำอะไรกับใครไว้)
มีโคสองตัวต้องลากเกวียน
ไปตามทางเดินที่เรียกชีวิตคนธรรมดา

(ทำอะไร ใคร ที่ไหน)
เป็นเรื่องตายตัวที่ล้อเกวียน
ต้องทับรอยเท้าของโค เพราะมันต้องวิ่งตามมา

อุปมาอุปไมยฉันใด กงกรรมกงเกวียนก็ฉันนั้น ที่เหลือตอนจบคือฉันนั้น
ไม่เหลือใคร ให้เดินร่วมทางเพื่อก้าวขึ้นไปสู่ฝันนั้นอีกต่อไป
ทิ้งข้อข้องใจไว้เป็นคำถามว่าในอดีตน่ะ ฉันนั้น

(ทำอะไรกับใครไว้) (ทำอะไรใครที่ไหน)
ถ้ามีใครรู้ช่วยตอบฉันทีว่าอยู่ที่ไหนล่ะกรรมดี ที่เคยประกอบร่วมกับความรักฉันยังตาบอด เพราะคำว่าเงินเป็นกระสอบ กินเหล้าจนขาดสติถ้าหากกรรมชั่วทั้งหมด
มันคือคำตอบของเหตุผล ที่ทำให้เธอต้องเดินจาก ความสุขทั้งโลกคงปราศจาก
วิมาน ห่มจีวรศึกษาพระธรรม ชดใช้กรรมเก่า ปิดปรง หักกิเลศ หักอาวรณ์