วันนี้ที่ริมน้ำมีการแข่งขันเรือยาวกันครับ เลยแวะไปดูกับน้องมาตอนเกือบ ๆ เที่ยง อากาศร้อนมาก แต่บรรยากาศน่ารักดี พอเดินเข้าไปมีหมอลำ ร้องรำทำเพลงกลางแดดเปรี้ยงแบบน้องนางไม่ยั่นแดด (แต่ไม่มีคนดูเลย น่าสงสาร) พ่อค้า แม่ค้า ก็เข้ามาค้าขายกันเต็มตลิ่ง ข้าวของก็ประมาณไอติม, น้ำ, ของเล่นเด็กประมาณนั้น
ผมเดินดุ่ย ๆ พลันก็นึกเสียดายที่ไม่ได้ติดกล้องมา เลยเอามือถือรุ่น 3 ปีที่แล้วออกมาถ่าย ก็ได้อย่างที่เห็นที่แหละครับ พอถูไถ

ภาพเวทีหมอลำ ที่ร้างคนดู

มาดเรือยาวพายมาเตรียมตัวที่จุดสตาร์ท

ภาพตอนที่แข่งกัน

ภาพถ้วยรางวัลสำหรับผู้ชนะ

ถ่ายได้เท่านี้มือถือก็เต็มแล้วครับ (-_-“)

การแข่งเรือยาวจะเป็นการแข่งแบบพบกันหมด เก็บแต้ม เรือจะเข้าแข่งกันทีละคู่ โดยพายไปไกลราว ๆ 400-600 เมตรมั้ง ไม่แน่ใจ ถ้าเข้าไปดูใกล้ ๆ กับเรือ จะพบว่าเค้านับ 1-10 เพื่อเป็นสัญญาณให้ลงฝีพายได้พร้อม ๆ กัน เพื่อประสิทธิภาพในการเคลื่อนที่สูงสุด ท้ายเรือจะมีคนคัดท้าย 1 คน และคอยระวังไม่ให้เรือชนกัน ที่บอกนับ 1-10 นี่เป็นการนับที่เร็วมาก ใช้เวลาราว 5-6 วินาทีก็ครบ แล้วก็วนนับใหม่ไปเรื่อย ๆ พอนับตัวเลขก็พายลงไป พอดูใกล้ ๆ แล้วเป็นการแข่งขันที่ดูมีพลังมาก มันเอาเรื่องเหมือนกันนะครับ
ส่วนที่สนุกที่สุดเห็นจะเป็นนักพากย์

“วันนี้ทุกท่านคงจะได้ความมันกลับบ้านไปด้วยอย่างแน่นอนครับ มันแรกคือมันในอารมณ์ ส่วนอีกมันคือความมันที่จะทำให้เกิดสิวบนใบหน้า” -_-” เอากับเค้าสิ

“เอาล่ะครับรอบนี้เป็นการพบกันระหว่าง เรือบ้านคำสิงห์ กับ เรือบ้านคำไหล คู่นี้กินกันไม่ลงจริง ๆ ครับ ฝ่ายบ้านคำสิงห์มีพอลล่ามาเชียร์ ส่วนบ้านคำไหลก็ไม่น้อยหน้ามีบัวชมพูฟอร์ดมาเชียร์เหมือนกัน (อย่าให้บรรยายหน้าตาของพอลล่ากับบัวชมพูนะครับ ขอร้อง หยึย)”

ไปดูเรือกลับได้ฮาคนพากย์เป็นของแถม เพลิน ๆ ดี