พรมแดนแจ้งแล้วว่าให้เปลี่ยนฝั่งขับรถ แสดงว่ามาถึงชายแดนแล้ว

 

 

 

 

 

 

 

 

 ด่านตรวจคนเข้าเมือง ทางช่องสะงำที่เราใช้ผ่านแดนเข้าเขมร

 

 

สภาพเส้นทางเป็นดินลูกรัง พื้นขรุขระ มันไปอีกแบบ

เรือสำหรับชมโตนเลสาบ ทะเลสาบน้ำจืดที่ใหญ่ที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
กับเด็ก ๆ พายกะละมังขอเงินกับนักท่องเที่ยว

เด็กคนนี้ยืนอยู่ที่ระเบียงโรงเรียนที่ลอยอยู่บนน้ำ
คนที่โตนเลสาบอาศัยอยู่ในเรือทำให้
มีทั้งเรือที่เป็นบ้าน โรงเรียน โรงพยาบาล โบสถ์ ฯลฯ

ภาพทิวทัศน์ของโตนเลสาบ ใหญ่จนสุดลูกหูลูกตา
จนคิดว่าเป็นทะเล แต่จริง ๆ แล้วไม่ใช่

 

น้องกะละมัง ยังไม่ละความพยายาม ตามออกมาอย่างกล้าหาญ
รอบข้างมีแต่น้ำ ดูแล้วอันตรายมาก

มาคราวนี้มีหนังสือ ตามกลิ่นนางอัปสรา ตามหานครวัด นครธม
โดย พิษณุ ศุภ. เป็นคู่มือท่องเที่ยว ที่เจ๋งคือภาพประกอบ
เป็นภาพวาดสีน้ำ สวยงาม ที่เห็นในรูปคือภาพสเก็ตเขาพนมกรม
ที่ตรงกันกับที่เห็นในสถานที่จริง กลายเป็นกิจกรรมอย่างนึงที่
ต้องค้นหาสิ่งที่คนเขียนวาดไว้ สนุกไปอีกแบบ

BarStreet ประมาณข้าวสารบ้านเรา แต่สั้นกว่ามาก บรรยากาศดี
มีแกลเลอรี่เล็ก ๆ ของชาวเขมรด้วย แวะไปดูได้

ทุกร้านเต็มไปด้วยชาวต่างชาติ คนเขมรน้อยมาก ๆ

ผับชื่อ Angkor What? อืมนะ
งั้นคงไม่ใช่ See Angkor Wat and Die แต่เป็น
See Angkor What and Dance แทน -_-”

นี่คือร้านที่ไปนั่ง ร้าน In Touch เป็นร้านกึ่งผับ
มีดนตรีเล่นสดอยู่ชั่นสอง เพลงที่เล่นเป็นเพลง
อังกฤษ ตั้งแต่ Fly me to the moon ไปจนถึง
เพลงใหม่ ๆ เลยทีเดียว (หน้าตามือคีย์บอร์ดเหมือนยากูซ่าไม่มีผิด)

โคมไฟด้านบนของร้านสวยดี เลยเก็บภาพมาฝาก

บรรยากาศในร้าน ภาพใครก็ไม่รู้ ท่าทางเหมือนจีบกัน (ชาย – ชาย)

ความผิดพลาดอย่างใหญ่หลวง ถามพนักงานเขมร
ด้วยภาษาอังกฤษกระท่อนกระแท่นกันทั้งสองฝ่าย
ว่าต้องการ Cocktail แบบพิเศษของที่ร้าน
ฝ่ายพนักงานแนะนำ Intouch No.2 มาให้
ปรากฎว่าเป็น Refresh Drink ไม่มีแอลกอฮอร์ -“-

เครือข่ายโทรศัพท์มือถือรายใหญ่ที่นี่
มีชื่อว่า แคมชินวัตรา ชื่อคุ้น ๆ ไหม

 

รูปสลักหินทางเข้าปราสาทตาพรหม อย่างขลัง

ภาพต้นไม้ใหญ่ ๆ มีเห็นทั่วไปในบริเวณปราสาท

ปราสาทตาพรหมไม่ได้ใหญ่โตหรือสวยงาม
แต่แปลกตาด้วยต้นกระบุงที่บุกเข้ามา
ทำลายปราสาททำให้ได้ปราสาทที่ดูแปลกตา
ด้วยรากไม้เลื้อยไปมาเต็มปราสาทไปหมด
(ปราสาทนี้สร้างขึ้นสักการะพระศิวะ ศาสนาพราห์ม)

อ่างเก็บน้ำขนาดใหญ่ยักษ์ สำหรับการชลประทานมาแต่โบราณ
แน่นอน …..ใช้คนขุด …..

ปราสาทบันทายศรี ปราสาทสร้างขึ้นสักกระพระศิวะ
โดยพราห์มขอให้กษัตริย์สร้างให้ (ไม่ได้สร้างโดยประสงค์ของกษัตริย์)
ขนาดไม่ใหญ่ แต่สวยงามด้วยลายสลักที่ละเอียดและบรรจง
โดดเด่นด้วยหินทรายอย่างดี สีชมพู จนได้ชื่อว่า บันทายศรี
แปลเขมรเป็นไทยได้ว่า ปราการสตรี (ไม่ได้แปลว่าบั้นท้ายสตรีนะครับ)
นักโบราณคดีหลายคนเชื่อว่า พราห์มสร้างให้กิ๊กมากกว่า
เนื่องจากปราสาทสวยงามหมดจด ดุจอิสตรีนางหนึ่ง
แต่หากไปทูลกษัตริย์ว่าสร้างให้กิ๊กคงหัวหลุดจากบ่า
เลยถูไถไปว่า “กระหม่อมสร้างให้พระศิวะ พะยะค่ะ!”