Category: Day Life

  • อินวิซิเบิลฟิล์ม คำพิพากษาของบ้านนอก

    อยากดู Invisible Waves อย่างแรง
    หนังคุณเป็นเอก ดูมาทุกเรื่อง
    เพื่อรักษาคอนเซ็ปต์ เรื่องนี้ต้องดูให้ได้
    และต้องดูในโรงเท่านั้น
    เพราะทุกเรื่องที่ผ่านมาดูในโรงหมด
    (ยกเว้นเรื่องฝันบ้าฯ แฮะ ลืมไป)

    โทรไปเช็ครอบกับเมเจอร์อุบลฯ
    โรงบอกว่ายังไม่เข้าอุบลฯ
    เดี๋ยวนี้หนังช้าหน่อย เพราะว่ารอฟิล์มจากกทมฯ
    ใครบอกว่าเข้าเชนของแบรนด์ใหญ่แล้วดี
    ตอนนี้เลยต้องรอฟิล์มเก่าจากกรุงเทพฯ
    พอเวลาเข้าแล้วกลัวอดดู เพราะไม่รู้ว่ามันเข้า
    ผมว่าการตลาดนี่ผิดวิธีแฮะ
    คือคุณโหมโฆษณาสร้่างดีมานด์
    แต่ไม่มีซัพพลาย
    เหมือนยิงโฆษณาซันไลท์ไปทั่วประเทศ
    แต่พอคนไปหาซื้อกลับไม่มีบนชั้น
    อย่างนี้หนังไทยมันจะไม่เจ๊งได้ไง
    (เอ หรือเพราะเป็นหนังของ five Star หรือเปล่าหว่า)

    เซ็ง

  • ความเหงาที่ส่งต่อ ๆ กันมา

    พอมาสังเกตุตัวเองดูดี ๆ
    พักนี้ใจจดใจจ่อกับ mailbox ในอีเมล์มาก
    ว่าเมื่อไหร่จะมี e-mail ส่งมาถึง
    ทั้ง ๆ ที่ไม่ค่อยมีใครส่งมาซักเท่าไหร่อยู่แล้ว
    เกือบทั้งหมดที่ได้รับก็เป็น Forward Mail ที่ส่งต่อ ๆ กันมา

    ทั้ง ๆ ที่เคยดูแคลนว่า มันเป็นแค่ Mail ที่ส่งต่อ ๆ กันมา
    แต่พักนี้กลับดีใจ เวลาที่ได้รับและเปิดอ่าน
    แม้ว่ามันจะเป็นแค่ Forward Mail ที่ส่งต่อ ๆ กันมา

    จากสถานการณ์ที่เกิดขึ้น
    เดาเอาว่าลึก ๆ ผมคงเหงาอยู่

  • หายหัวจ้อย

    หลายคนอาจสงสัยว่าทำไมไม่อัพเดท
    บังเอิญยุ่ง ๆ กับการทำเว็บให้คนอื่นอยู่ครับ
    แวะชมได้ที่ www.hqu.ac.th
    ถ้าเสร็จแล้วคงมีโอกาสได้อัพของตัวเอง
    เป็นเรื่องเป็นราวกว่านี้

    แต่อย่างน้อย ๆ มาฆบูชาปีนี้ได้ไปเวียนเทียน
    และวาเลนไทน์ปีนี้ ก็ไม่เงียบเหงา
    น่าจะเป็นปีที่ดีนะ ว่าไหม

  • เงินนี่นี้ ท่านได้แต่ใดมา

    ธุรกิจที่ดูแลมีส่วนหนึ่งที่เป็นโรงแรม
    โรงแรมเป็นธุรกิจที่แปลกแตกต่างจากการค้าทั่วไป
    ค่าที่ว่ารายได้ของโรงแรมขึ้นกับการขายห้องพัก
    (ส่วนนี้เรานับว่าค่าห้องถือเป็นรายได้หลัก
    และถือว่าห้องอาหาร ค่าซักรีด ค่าเครื่องดื่ม ฯลฯ เป็นรายได้รอง)
    เรามีสินค้าคือ ห้องพักทั้งสิ้น 33 ห้อง
    นั่นหมายถึงว่า รายได้เราอาจจะได้เพียง 0 บาท
    ในกรณีที่ขายห้องพักไม่ได้เลย

    และหากคืนนั้นขายห้องพักไปได้กี่ห้อง
    ก็จะเป็นรายได้ของวันนั้น ๆ
    ส่วนห้องที่เหลือ เท่ากับไม่ได้เงิน

    ซึ่งจะไม่เหมือนกับการขายสินค้าอื่น ๆ
    อย่างพรินเตอร์ หากคุณขายไม่ได้วันนี้
    พรุ่งนี้คุณก็ขายพรินเตอร์ตัวเดิมต่อไป (จนกว่าจะขายได้)
    แต่ห้องพักไม่ใช่ สินค้าวันนี้ก็หมดอายุวันนี้
    โอกาสสร้างรายได้เกิดขึ้นรายวัน ไม่ใช่รายสินค้า

    อย่างไรก็ดี รายได้ของโรงแรมจากการขายห้องพัก
    จะไม่มีทางมากไปกว่ามูลค่าจากการขาย 33 ห้องไปได้
    นี่คือข้อจำกัดทางด้านรายได้

    (more…)

  • แฟนพันธุ์แท้ Body Slam

    รูปวาดเด็กประถมที่โรงเรียนจีน อุบลฯ
    เป็นรูปวาดที่ติดอยู่ที่บอร์ดโรงเรียน
    ถ้าผมเป็น Body Slam ผมดีใจตายเลย
    มีแฟนเพลงทุกเพศทุกวัยขนาดนี้

  • รักชีวิต อย่าใช้ SONY

    วันก่อนไปเดิน Makro มา
    เดินในหมวดเครื่องเล่น DVD VCD
    เลยเก็บรูปกล่องมาฝากกัน
    สโลแกนแห่งปี (โดนใจมาก)

    คุณ ๆ ที่อ่านนี่รักชีวิตหรือเปล่า?
    ถ้าคุณรักชีวิตแล้วล่ะก็ขอเตือนไว้
    ว่าอย่าใช้ SONY, Samsung, Pioneer
    หรือเครื่องเล่น VCD ยี่ห้อใด ๆ
    นอกจากของเรา

    เราเตือนคุณแล้ว……
    รักชีวิต เลือกเคจี
    เครื่องเล่น VCD คุณภาพจาก เคจี(บี)

    ปล.ขออภัยภาพไม่ชัด ถ่ายจากมือถือโบราณ
    แต่สามารถดูตัวจริงได้ที่ Makro ทุกสาขา

  • เรื่องนี้เกิดขึ้นจริง

    เรื่องนี้เกิดขึ้นจริง

    A :

    นี่ได้ยินเรื่องของนาย ธ หรือยัง

    นี่ได้ยินเรื่องของนาย ธ หรือยัง
    B :

    เป็นอะไรเหรอ

    เป็นอะไรเหรอ
    A :

    ป่วยแบบไม่ทราบสาเหตุล่ะ อยู่ ๆ ก็ค่อย ๆ ป่วย แล้วหลังจากนั้นก็เดินไม่ได้

    ป่วยแบบไม่ทราบสาเหตุล่ะ อยู่ ๆ ก็ค่อย ๆ ป่วย แล้วหลังจากนั้นก็เดินไม่ได้
    B :

    อืม …. เคยได้ยินแต่ว่าดึก ๆ แกมักออกไปทำอะไรแปลก ๆ

    อืม … เคยได้ยินแต่ว่าดึก ๆ แกมักออกไปช่วยพ่อแม่ดำนาน่ะ
    A :

    เห็นว่าไปคุยเรื่องลับ ๆ กับนาย น. ที่เพิ่งถูกไล่ออกไป

    พอไปหาหมอตอนแรกก็ไม่รู้ว่าเป็นอะไร
    B :

    อืม เห็นว่าเมียนาย น. จะเป็นคนเขมรนะ

    แล้วตอนนี้รู้หรือยัง โดนของหรือเปล่า
    A :

    ใช่นี่แหละที่ฉันจะบอก เค้าว่ากันว่าโดนของล่ะ เมียนาย น. น่าจะล้างแค้นเพราะผัวตัวเองโดนไล่ออกล่ะ

    เปล่า หมอสรุปว่าน่าจะเป็นโรคฉี่หนู แต่ว่าต้องรอผลตรวจก่อนน่ะ เห็นว่าอาจจะเป็นสายพันธุ์ใหม่
    B :

    ตายแล้ว แล้วทำยังไงเนี่ย

    แล้วทำยังไงเนี่ย
    A :

    เห็นว่าไปหาหมอธรรมน่ะ เค้าไล่ของออกให้แล้ว เห็นว่าตอนนี้ค่อย ๆ เดิน ได้แล้ว

    เห็นว่าหมอให้ยามาทานแล้วดูอาการ ก่อน เพราะเป็นโรคใหม่ เห็นว่าตอนนี้ค่อย ๆ เดิน ได้แล้ว
  • พลางยิ้มอย่างมีเลศนัย

    วันนี้พนักงานที่ร้านชื่อติ๊ก กำลังจะแต่งงาน
    เมื่อวานตอนเย็นตอนกำลังจะกลับบ้าน

    ติ๊ก : ผมกลับแล้วนะครับ
    พี่นก : ติ๊ก คืนนี้ถ้าสงสัยอะไรนี่ โทรมาปรึกษาพี่ได้นะ (พลางยิ้มอย่างมีเลศนัย)
    พี่นุช : อืม ไม่ต้องห่วงนะพวกพี่จะไม่ปิดมือถือเลย โทรมากี่โมงก็ได้ ถามได้ทุกเรื่อง (พลางยิ้มอย่างมีเลศนัยกว่า)
    ติ๊ก : ….. ( อายม้วนต้วนอย่างไม่มีเลศนัย )