Category: Day Life

  • Dedicated to Nuxera

    ………วันนี้ฝนตกยังกับฟ้ารั่ว
    ความขมุกขมัวของฟ้าฝน ดูเหมือนคนหดหู่ใจ

    ปี 2540
    ผมเข้าเรียนที่ม. ธรรมศาสตร์ที่ศูนย์รังสิต คณะวิทยาศาสตร์ สาขาศาสตร์คอมพิวเตอร์ คืนแรกของการรับน้อง ผมนั่งปน ๆ กับเพื่อน ๆ รุ่นเดียวกันที่รู้จักกันอย่างผิวเผินที่สนามหญ้าข้างตึกโดมศูนย์รังสิต ในมือถือดอกกุหลาบที่ได้รับมาจากรุ่นพี่ พวกเรามานั่งรวมกันเพื่อนั่งฟังรุ่นพี่ 5-6 คนยิงมุขกันเป็นเวลาเกือบ ๆ 2 ชั่วโมง (ถ้าจำไม่ผิด) ด้วยความอึดอัดในสภาพแวดล้อมใหม่ ๆ มุข “ยัง!” ช่วยผ่อนคลายความเครียดเหล่านั้นไปได้โข ผมยังยิงมุขนี้กับเพื่อนที่พักห้องเดียวกันในคืนนั้นอย่างครื้นเครง
    หนึ่งในรุ่นพี่ 5-6 คนนั้นมีผู้ชายอ้วน ๆ ผมยาว หนวดรกรุงรัง ท่าทางจะแก่ที่สุดในกลุ่ม ชื่อว่า พี่นุ๊ก ออกเสียงเหมือน นุีก สุทธิดา แต่รูปร่างหน้าตาต่างกันเหลือใจ (ภายหลังแกบอกชื่อในวงการแกว่า Nuxera)
    ถ้านึกหน้าแกไม่ออก ขอให้นึกถึงคุณปาเดย์ (มือเบสของวง Sepia, T-bone)
    มือกลองเก่าพี่นุ๊ก (ชื่ออะไรจำไม่ได้) เห็นหน้าแกครั้งแรกตอนที่เดินสวนกันตรงทางเดิน ชี้หน้าแกพร้อมตะโกนออกมาว่า”ปาเดย์” แล้วก็วิ่งหนีไป แกเล่าให้ผมฟังพร้อมหัวเราะร่วน ในช่วงหลังที่ได้มีโอกาสรู้จักกันจริง ๆ จัง ๆ
    พอเปิดเทอมไม่นาน ผมเข้าห้องเชียร์ครบทุกครั้ง (ที่ธรรมศาสตร์ยุคนั้นไม่บังคับเข้า) จนเพื่อน ๆ แปลกใจ เหตุใหญ่คือผมอยากไปฟังมุขพี่นุ๊ก ฟังดูเหมือนเพี้ยน ๆ แต่ผมอยากเป็นอย่างแกแฮะ แม้ว่าจนแล้วจนรอด พี่แกเข้าแค่ครั้งเดียวเอง (ผมจึงกลายเป็นคนไม่กี่คนในรุ่นที่ร้องเพลงเชียร์ได้เกือบ ๆ ครบ)

    ปี 2541
    ผมขึ้นเล่นดนตรีรับน้องใหม่ ของนักศึกษาทุนช้างเผือก ในอาคารกีฬาที่ธรรมศาสตร์ท่าพระจันทร์ วันเดียวกันวงพี่นุ๊กขอแจมด้วย วงพี่นุ๊กเล่นก่อนวงเรา ทราบว่าสมาชิกในวงแกกำลังจะจบกันหมดแล้ว เหลือแกที่กำลังจะขึ้นปี 6 ในเทอมนี้ หลังวงพี่นุ๊กเล่นจบ วงผมเล่นต่อจนเลิกงาน พี่นุีกเข้ามาบอก เฮ้ย ตีกลองดีนี่หว่า รู้สึกดีใจ

    ปี 2542
    พี่นุีกฟอร์มวงคณะขึ้นใหม่ พร้อม ๆ กับนักร้องที่อวบอั๋นไม่แพ้กัน พี่เอิร์ธ กับมือกีตาร์ เจ้าเป้ ตอนนั้นระหว่างที่ผมเล่นกับวงเดิม ก็ถูกชวนไปตีกลองให้ ปีนั้นผมขึ้นเล่นให้ 2 วง วงนึง(วงเดิม) เล่นฮาร์ดคอร์โคตรโหด กับอีกวง วงพี่นุ๊ก เล่นเพลงตลาด ฮา ๆ
    หลังจากนั้นไม่นาน เราก็สถาปนาตัวเองขึ้นเป็นวงคณะได้อย่างไรไม่ทราบ แต่เมื่อไหร่มีงานของคณะ เราก็ได้ขึ้นเล่นทุกครั้งไป วงนี้เหมือนคณะตลก ขึ้นไปยิงมุข ยิงมุข เล่น ๆ แล้วก็ลง
    ช่วงนี้พี่นุีกลงวิชา Algorithm ด้วยกัน มีเรื่องเล่าว่า ด้วยนึกสนุก แกไปโกหกเพื่อนคนนึงว่า สัปดาห์หน้าจะสอบ หลังจากเพื่อนคนดังกล่าวกระจายข่าวไปจนทั่วทั้ง Section แล้วสุดท้ายข่าวก็วนกลับมาจนถึงแกว่าสัปดาห์หน้ามีสอบ แกก็ดันเชื่อ! สุดท้ายมารู้กันทีหลังว่าจริง ๆ พี่นุ๊กนั่นแหละเป็นคนมั่วแต่แรก
    มีอีกครั้งที่ผมลืมทำการบ้านส่ง ก่อนขึ้นรถไฟกลับบ้าน โทรไปหาพี่นุีกบอกพี่ช่วยทำให้หน่อย พี่นุ๊กบอก เออ ๆ ไอ้เพชรมันทำเสร็จแล้วเดี๋ยวจัดการให้ อ้อ พี่ ๆ ขอให้ไอ้เจนด้วยนะ สุดท้ายพอเปิดเรียนมา ได้คะแนนกันครึ่งเดียวยกแก๊งค์ เนื่องจากพี่นุีกเล่นพรินท์จากคอมพ์ออกมาครบคน หน้าตาเหมือนกันเด๊ะ (เอาน่า ก็ดีกว่า 0 เนอะว่าไหม)
    ช่วงปลายปี พี่นุ๊กเริ่มมาติดพันผม หลังจากที่มาเลียบ ๆ เคียง ๆ ถามเรื่อง Photoshop กัน แบ่งปันเรื่องนู้นนี้ ทั้งเรื่องดนตรี เรื่องโปรแกรมกราฟฟิค โปรแกรมทำเว็บ จนกระทั่งปิดเทอม พี่นุ๊กยืมหนังสือ Photoshop ไปตั้งใหญ่จากผม

    ปี 2543
    พี่นุ๊กมาบอกอย่างเศร้าใจว่าหนังสือหายหมด โดนแม่บ้านเอาไปทิ้งหรือโดนขโมยผมจำได้ไม่ถนัดนัก แต่ตอนนั้นไม่โกรธอะไร แปลกดีเหมือนกัน
    ลงท้ายช่วงกลางปี(ถ้าจำไม่ผิดนะ) พี่นุีกถูกรีไทร์ แม้ว่าไม่ได้ถามเรื่องรายละเอียด แต่รู้คร่าว ๆ ว่าแกเรียน Stat ไม่ผ่านหลายรอบมาก แกไทร์แล้วแต่ก็ยังมาสิงนอนที่หอเรา ที่ห้องผมบ้าง ห้องพวกน้องภาคเกษตรบ้าง แล้วแต่วัน ช่วงนั้นมีพักนึงที่ผมกับพี่นุ๊กรับจ๊อบทำเว็บ ได้ตังค์มากินขนม กันตามเรื่อง ก็สนุกดี ช่วงหลัง ๆ แกเข้าทำงานในตำแหน่งเว็บดีไซเนอร์ที่บริษัทในเครือของจัสมิน อินเตอร์เน็ต ก็มีลากผมไปช่วยงานอยู่นิดหน่อย ไปนอนเล่นบ้านแก(ของบริษัทน่ะ) ได้ตังค์ติดกระเป๋ามานิดหน่อย

    ปี 2544
    พี่นุ๊กและคณะมาร่วมงานบายเนียร์คอมพิวเตอร์ที่โรงแรม วันนั้นแกมาในฐานะรุ่นพี่ขอกินฟรี ดังนั้นเพื่อเป็นการตอบแทน แกจึงเอาเพลงมาแลกข้าว ด้วยการร้องเพลง รักเธอทั้งหมดของหัวใจ ของ Pause บนเวที สุดท้ายพอจบเพลงยิงมุขว่า เพลงนี้โจ้ร้องให้กับน้องที่ตายไปแล้ว เหอ เหอ ว่าแล้วก็ลงมาจากเวทีไปนั่งกินต่อสบายใจ
    พี่นุ๊กมาร่วมงานรับปริญญารุ่นเราในชุดเสื้อเชิ๊ตลายหมากรุก หนวดเฟิ้ม แว่นตาดำ และเอาผ้าโพกหัวสีน้ำเงิน ท่าทางเหมือนพวกฝรั่งที่ชอบขับช๊อปเปอร์ประมาณนั้น ถ้าจำไม่ผิดตอนนั้นแกโกนหัวอยู่ ทีแรกแกทำผมเดร็ดล็อค แต่สุดท้ายรักษาไม่ไหวเพราะคัน เลยโกนออก พอโกนแล้วท่าทางจะชอบ เลยไว้มาโดยตลอด

    ปี 2545
    ผมกลับมาทำงานที่บ้านที่อุบลฯ พี่นุ๊กโทรมาหาทางโทรศัพท์บอกว่าแนะนำผมให้ทาง Matching Studio แกพูดติดตลกว่า ทางนั้นอยากได้พี่นุ๊กไปทำงานด้วย แต่แกว่าแกจะแนะนำอาจารย์แกให้ สุดท้ายผมก็ขอบคุณและปฎิเสธที่จะไปสัมภาษณ์กับทางบริษัท เพราะว่าตอนนั้นเริ่มงานที่บ้านมาพักนึงแล้ว

    ปี2549
    ผมไม่ได้ติดต่อพี่นุ๊กมาหลายปีแล้ว พี่เอิร์ธนักร้องของวงโทรมาหาตอนเที่ยง ๆ ของวันอาทิตย์ที่ 1 ตุลาคม 2549 ว่าพี่นุ๊กสิ้นใจแล้ว
    ฟังคร่าว ๆ ว่าเป้นอุบัติเหตุมอร์เตอร์ไซค์ แกถูกรถมอร์เตอร์ไซค์ขับสวนเลนมาชนเข้า หลังจากถึงโรงพยาบาลตอนตี 2 และหมอบอกว่าแค่ขาหัก พอตี 5 แกสิ้นใจ เนื่องจากปอดฉีก

    วันนี้ผมแวะไปเดินเล่นที่ B2S วน ๆ ดูหนังสือ ดู DVD ดู CD เพลง จนเจอกับอัลบั้ม Dedicated to PAUSE พลิกไปหลังปก เห็นเพลงรักเธอทั้งหมดของหัวใจ ผมหยิบ CD ขึ้นมาเดินไปจ่ายเงินที่เคาน์เตอร์ ในใจพลางคิดไปเรื่อยเปื่อยถึงตอนที่เล่นดนตรีกับพี่นุ๊ก เราเคยเล่นเพลง Pause กันหลายเพลงเหมือนกัน

    ผมออกมาจาก Robinson ระหว่างเดินไปที่รถ พื้นเฉอะแฉะ มองขึ้นไปบนท้องฟ้ามืด ๆ เพลง รักเธอทั้งหมดของหัวใจ ก็ดังแว่วมาเงียบ ๆ
    … ทุกครั้งที่ฉันคิดถึงเธอ ใจมันคอยบอกตัวเองอยู่เสมอ ว่าเธอนั้นเป็นสุขไปแล้ว….
    วันนี้ฝนตกยังกับฟ้ารั่ว ….. ผมนึกขอบคุณฝนในใจเบา ๆ

    ปล. เรื่องเหล่านี้เขียนจากความทรงจำเก่า ๆ ของผมเอง หากมีข้อมูลใดผิดพลาดวานผู้รู้แจ้งได้
    ปล2. ภาพด้านบนเป็นภาพวอลเปเปอร์ที่พี่นุ๊กทำทิ้งไว้ในเครื่องผมเมื่อนานมาแล้ว

  • iPod King

    วันนี้ตามอ่านบอร์ดของ Thaimacclub.net เจอเรื่อง iPod เฉลิมพระเกียรติ อ่านเรื่องสรุปได้ที่ Dualgeek ที่นี่
    อ่านเรื่องนี้แล้วก็เกิดสะดุ้ง ส่วนหนึ่งเพราะพาดพิงถึงในหลวงที่เรา ๆ ทุกคนเคารพ อีกส่วนเพราะคิดเรื่องทำนองนี้อยู่ในใจตั้งแต่ตอนที่ iPod ออก ในขณะเดียวกันก็เข้าใจฝรั่งที่ไม่เข้าใจ”แนวทางการแสดงความเคารพ” ของชาวไทยด้วยไปพร้อมกัน
    ในช่วงที่ iPod เฉลิมพระเกียรติออกตัวมา มีการวิพากษ์วิจารณ์กันในบอร์ดต่าง ๆ โดยเฉพาะบอร์ดชาวแมคอย่างกว้างขวางว่า เหมาะสมหรือไม่ โดยประเด็นหลักเป็นเรื่องที่ขัดแย้งกันเองระหว่าง Pop culture อย่าง iPod กับ เศรษฐกิจพอเพียง แม้บางความเห็นจะดูรุนแรง แต่บางความเห็นก็ดูจะน่าสนใจดี
    สุดท้ายในตอนนั้น ตอนที่ iPod ออกมาแล้ว ผมเองก็ถือว่าไหน ๆ ก็ออกมาแล้ว แม้จะไม่เห็นด้วยอยู่ลึก ๆ แต่ก็ถือซะว่า มีคนส่วนหนึ่งที่ต้องการแสดงออกเรื่องจงรักภักดี (และไม่อยากซื้อ Wristband) ก็อาจจะใช้วิธีนี้แทนได้บ้าง (แต่ส่วนตัวคิดว่าจำนวนการผลิต 9,999 เป็นจำนวนที่มากไปหน่อย)
    คราวนี้มาถึงเรื่องที่ฝรั่งลงข้อเขียน ด้วยการ”ด้น”เอาว่า ในหลวงซื้อ iPod 9,999 เครื่องมา แล้วทำการประทับตราออกขายให้กับราษฎร ซึ่งเป็นความเข้าใจคลาดเคลื่อน”อย่างใหญ่หลวง” เพราะ iPod รุ่นนี้ทาง Apple ประเทศไทย เป็นผู้ผลิตออกมาจำหน่าย คล้าย ๆ กับเสื้อ, wristband, ธนบัตร, เหรียญตรา, คอมพิวเตอร์, โน๊ตบุ้ค ที่แต่ละผู้ผลิตใช้วิธีนี้ในการ”ทำธุรกิจ” (โดยเฉพาะในปีนี้)
    หากว่าสินค้าต่าง ๆ ทำออกมาดียังพอทำเนา แต่ล่าสุดที่จตุจักรผมเห็นผลิตภัณฑ์อื่น ๆ ที่ดูไม่เหมาะสมอย่างรุนแรง เช่น การพิมพ์ภาพในหลวงบนจาน สำหรับประดับในบ้าน หรือที่แย่กว่านั้นคือการพิมพ์ลงบนแก้วน้ำดื่ม (คิดได้ยังไง) เห็นแล้วก็แสลงใจ และจะแย่ถึงที่สุดถ้าฝรั่งถามว่า ใครเหรอที่พิมพ์อยู่บนแก้วใบนั้น

    อย่างไรก็ดี ถ้าสมมุติว่าจะซื้อ iPod ซักเครื่อง ผมเป็นคนนึงที่จะไม่ซื้อ iPod รุ่นนี้ เพราะรู้สึกว่าตัวเองไม่เหมาะ ถือแล้วไม่มั่นใจ รู้สึกขัดแย้งในตัวเอง

    ปล. จากการอ่านที่ DualGeek ก็พบว่าผมก็เป็นคนหนึ่งที่เจอคนมาขอความช่วยเหลือว่า ตัวเองลบคลิปวีดีโอพระราชกรณียกิจไปอย่างไม่ตั้งใจ
    ปล2. ผมใช้ iPod nano 2GB อยู่ครับ (ได้มาฟรีจากการแถมมากับสินค้าที่สั่งซื้อ)

  • Uninstall Windows Vista RC1

    หลังจากที่ได้ลองลง Windows Vista RC1 ลงใน Notebook ที่ไดร์ฟ D (ซึ่งเดิมเครื่องลง XP ไว้ที่ Drive C) จากที่ไม่ได้ Activate ทำให้ Vista หมดอายุขัยลงใน 14 วัน (บอกตามตรงว่าผมก็ไม่รู้ว่าไอ้ตัวทดสอบนี่ต้อง Activate ยังไง) ก็เลยจำเป็นต้องหาทางลง ครั้น Format ทั้งเครื่องก็ดูสิ้นคิดไปหน่อย เลยมั่ว ๆ ด้วยการ Format ไดร์ฟ D ซะ พอเข้าหน้าจอ Boot เครื่องก็มีให้เลือก Vista อยู่ดี เลยคิดว่าคงเพราะที่ MBR (Master Boot Record) อาจจะยังมีส่วนที่ Vista เขียนไว้อยู่ (ตัวที่เป็น OS Selection)
    คิดได้ดังนั้นก็เอาแผ่น CD Windows XP ใส่เครื่อง รีบูต เข้าเมนู Setup ของแผ่น CD จากนั้นเลือก Repair รอซักครู่จะเข้าหน้าจอดำ ๆ ให้เลือก 1 เข้าแก้ไข Windows ตัวปัจจุบัน จากนั้นให้กรอก Administrator Password ที่ใช้ใน Windows เข้าไป รอซักครู่ จะเข้าสู่ c:/windows> พิมพ์ fixboot จากนั้นรอซักครู่ รีบูต ทุกอย่างก็กลับมาเหมือนปกติ

    สำเร็จแบบฟลุค ๆ งง ๆ

  • BreadCrumb

    หลายคนที่ได้ลอง Vista ตัว RC1 แล้ว ใน Windows Explorer คงจะเห็นตัวแสดง path แบบใหม่ หน้าตาคล้าย ๆ กับเวลาเราใช้งานเว็บ

    Home page -> Section page -> Sub section page
    Computer -> Pictures -> Baby

    ซึ่งตรงนี้เค้าเรียกว่า BreadCrumb (เศษขนมปัง) วันนี้เกิดสงสัยว่าทำไมเรียกว่า เศษขนมปัง เลยไปค้นดูที่ wikipedia เจ้าเก่าได้ความดังนี้

    Breadcrumbs or breadcrumb trails is a navigation technique used in user interfaces. Its purpose is to give users a way to keep track of their location within programs or documents.

    The technique takes its name from the trail of bread crumbs left by Hansel and Gretel in the popular fairytale.

    จึงถึงบางอ้อ ว่ามาจากเทพนิยายบ้านขนมปัง ที่ Hensel และ Gretel สองพี่น้อง ทิ้งเศษขนมปังไว้ตามทางในป่า เพื่อจะได้กลับบ้านถูก

    ปล.แถมให้ว่าหากสนใจเรื่อง GUI มีอีกเพียบที่นี่

  • 1000th Junk Mail Anniversary

    วันนี้เปิด Outlook 2003 ดูเมล์เห็นว่า Junk Mail แจ้งว่า 1000 พอดี เห็นเลขสวยเลยเอามาลงไว้เป็นที่ระทึก แต่ที่แย่เหนืออื่นใดคือ จำนวนนี้นับจากวันที่ 23 เดือนที่แ้ล้ว ถึงวันนี้ก็สิริรวม 29 วันเท่านั้น ไม่รู้จะสแปมอะไรกันนักหนา
    จากที่เคยบ่นว่า Outlook มี Junk Filter ห่วย ก็พบทางสว่างด้วยการไปโหลด update for Outlook 2003 Junk E-mail Filter จาก Microsoft.com ก็ดีขึ้นผิดหูผิดตา ดักจับได้ถูกเกือบ ๆ 90% ก็ขอแนะนำนะครับ สำหรับคนที่ใช้อยู่

  • เบ็ญจะมะมหาราช

    หากใครได้อ่านใคร About Me ด้านบน จะพบว่าผมจบม.6 การศึกษานอกโรงเรียน แต่ความเป็นจริงคือ ผมเรียนม.ต้นที่โรงเรียนประจำจังหวัด “โรงเรียนเบ็ญจะมะมหาราช” (ใช่ครับพิมพ์ไม่ผิด สระอะสองตัว) ผมเข้าเรียนตอนม. 1 ออกจากโรงเรียนตอน ม.5 และใช้วุฒิการศึกษานอกโรงเรียนในการเรียนต่อระดับมหาวิทยาลัย วันนี้มีเมล์ฉบับหนึ่งส่งมาจากเพื่อนเก่า ว่าด้วยเรื่องจริง 69 ข้อ ของเบ็ญจะมะมหาราช เลยคิดว่าเอามาลงดีกว่า อย่างแรกคือ หวังว่าเพื่อนโรงเรียนเดิมบางคนที่ตามอ่าน จะได้อ่านข้อเขียนนี้ด้วย อีกข้อคือ ผมมีความไม่เห็นด้วยกับเนื้อหาบางส่วน (ซึ่งมากพอสมควร) รู้สึกอยากแสดงความคิดเห็น โดยข้อความในวงเล็บ เป็นความเห็นของผม (more…)

  • ทำมาหากิน

    วันนี้เปิดบล็อกมาก็พบว่า ไม่ได้อัพหลายวัน จริง ๆ แล้วช่วงนี้ยุ่ง ๆ กับงานอยู่น่ะครับ เป็นงานประมูลคอมพิวเตอร์โรงเรียนที่จัดซื้อพร้อม ๆ กันทั่วประเทศ งานนี้ค่อนข้างมีเบื้องลึกเบื้องหลังพอสมควร อย่างไรก็ดี จนถึงวันนี้เราตัดสินใจไม่ทำ เพราะเชื่อว่าจะบาดเจ็บ สิ่งที่น่าสนใจ(แกมประหลาดใจ) คืองานนี้มีการออกรายละเอียดสินค้าที่”เข้มงวด”จนผมคิดว่าเกินพอดีไปหน่อย อย่างต่อมาคือ งานนี้กดราคาสินค้ามากเกินไป
    ในทางปฎิบัติแล้วการขายสินค้างานประมูลมีความแตกต่างกับการขายหน้าร้านอยู่พอสมควร คร่าว ๆ ดังนี้

    1. การขายหน้าร้านเป็นสด งานประมูลราชการเป็นเชื่อ (ซึ่งก็แบกความเสี่ยงเรื่องได้เงินช้า อย่างไม่มีกำหนดแน่นอนมาอีกอย่าง)
    2. การขายหน้าร้านลูกค้ามารับ งานประมูลต้องไปส่งถึงที่ (มีค่าใช้จ่าย)
    3. การขายหน้าร้านไม่มีค่าใช้จ่ายอื่น งานประมูลมีค่าซื้อแบบ(เพื่อซื้อสิทธิ์ในการเข้าร่วมงานประมูลได้ ต้องจ่ายเงินด้วย มากน้อยแล้วแต่นโยบายของหน่วยงาน ส่วนใหญ่เริ่มที่ 500 บาท ไปจนถึง 2000 บาทก็เคยเจอมาแล้ว)
    4. งานประมูลต้องมีหลักประกันซอง(เงินที่จ่ายเปล่า ๆ ตอนยื่นซอง จะได้คืนเมื่อการยื่นซองจบ แต่ในทางปฎิบัติก็ต้องลุ้นว่าเจ้าหน้าที่จะทำคืนให้เร็วหรือไม่)
    5. งานประมูลมีค่าหลักประกันสัญญา (เป็นเงินที่ต้องจ่ายให้หน่วยงานตอนได้งานแล้ว ประมาณ 1-2% ของมูลค่างานที่ได้ อย่าง 1 ล้านก็จ่าย 1 หมื่น หน่วยงานเก็บไว้จนกว่าของส่งแล้วเสร็จจึงจะได้คืน โดยทั่วไปจะคืน 1 ปีหลังจากส่งมอบสินค้า)

    ดังนั้นการที่กดราคามาขนาดนี้ (ขอไม่เปิดเผยมูลค่านะครับ แต่กำไรน้อยกว่าราคาที่ขายหน้าร้านเสียอีก) ทำให้เราตัดใจ และเอาเวลาไป”ทำมาหากิน”อย่างอื่นดีกว่า พลางคิดในใจว่า รัฐบาลคิดอะไรอยู่ หากทำราคาแบบนี้ ผมเชื่อว่าร้านค้าส่วนใหญ่ที่ทำธุรกิจมานาน ไม่น่าจะโดดลงไปทำ คงเหลือแต่ร้านเล็ก ๆ บ้าพลังที่อยากทำเอาชื่อเท่านั้น

    คิดได้ดังนี้ก็มาอัพบล็อกดีกว่า

    Update 27-9-2006 : สรุปงานนี้ไม่มีร้านค้าไหนทำครับ เงินส่งคืนรัฐบาล ปีงบประมาณหน้าว่ากันใหม่

  • Wii ราคาเย้ายวนใจ

    Wii ประกาศแล้วครับออกขายอเมริกา 16 พฤศจิกายน 2549 ราคา $250 (ประมาณ 9,500 บาท)
    ออกขายญี่ปุ่น วันที่ 2 ธันวาคม 2549 ราคาเพียง 8,000 บาทเท่านั้น
    ราคาเย้ายวนใจมากครับ (สุดยอด) อยากได้ชะมัด
    อ้อ ต้องซื้อ Wii Mote เพิ่มอีกหนึ่งอัน ราว 1200 บาท

    ดูตัวโฆษณาและส่วนที่เป็นเว็บแล้ว ขาวมาก ผมคิดว่าทาง Nintendo เองก็อยากจะให้ดูเป็นมิตรสุด ๆ (แต่ฝรั่งใส่ชุดขาวทั้งชุดมันดูแปลก ๆ ไงไม่รู้)

    ดูตัวอย่างเกมได้ที่นี่

    ข้อมูลเพิ่มเติม
    wii.ign.com
    www.wii.com

  • The Host ลูกอ๊อดยักษ์ถล่มโซล

    ข้อเขียนนี้เปิดเผยเนื้อหาสำคัญของเรื่อง

    ตัวหนังมันดี ตัวลูกอ๊อดยักษ์ก็ทำได้น่าประทับใจมาก รู้สึกถูกใจที่ครั้งแรกเจ้าลูกอ๊อดโผล่มาก็เป็นตอนกลางวัน เห็นจะ ๆ ทั้งตัว ต่างกับหนังฝรั่งบางเรื่องที่สัตว์ประหลาดจะเห็นแค่แว้บ ๆ วูบ ๆ ไหว ๆ น่ารำคาญ อันนี้โผล่มาทีแรก ก็รู้หมดว่าหน้าตา ท่าทางเป็นยังไง และน่ากลัวยังไง (แต่ตัวมันเยิ้มน้อยไปหน่อย ถ้าเยิ้ม ๆ จะได้ดูแหยะกว่านี้หน่อย น่าเสียดาย)

    โดยส่วนตัวผมชอบน้าสาวมากกว่าพี่น้องทั้งหมด โดยเฉพาะหน้างง ๆ ของเธอ ตอนเดินท่อม ๆ มาขึ้นรถตู้เพื่อหนีจากโรงพยาบาล

    หนังทำฉากแอคชั่นได้ดี แต่ในขณะเดียวกัน ผู้กำกับกลับใช้ประโยชน์จากตัวละครแต่ละตัวไม่คุ้มค่าอย่างน่าเสียดาย เดาว่าผู้กำกับคงไม่ถนัดในส่วนดราม่าเท่าไหร่

    สิ่งที่สร้างความผิดหวังกับผมคือ (ใครที่ยังไม่ได้ดูอย่าอ่านต่อนะครับ) การที่ลูกสาวของพระเอกตายในตอนท้าย หนังปูพื้นให้เราลุ้นมาตลอดเรื่อง โดยหนังเลือกที่จะให้เด็กสาวไม่ตาย ให้เด็กสามารถซ่อนตัวอยู่ในท่อได้โดยเจ้าลูกอ๊อดกินไม่ได้ ดังนั้นเราจึงมาลุ้นกันว่าพ่อไม่เอาไหนกับครอบครัว งง ๆ ของเธอจะสามารถช่วยเธอได้”ด้วยวิธีไหน” (เราไม่รู้สึกลุ้นว่าพวกเขาจะ”ช่วยได้ไหม”) เพราะฉะนั้นการทำให้เด็กสาวตาย เป็นการทำร้ายจิตใจผมจนเกินไป ToT

    โดยรวมหนังสนุกดี โดยส่วนตัวเสียดายตอนจบแค่นั้นเอง

    ปล. ฉากกินซาลาเปาหลอนดี ดูแล้วเกาหลี๊เกาหลี คิดได้ไง

  • โอลิมปิก 2108

    -1-
    หลังจากที่นักเรียน และอาจารย์หลายคน ลงแข่งขันสอบชิงทุนสกอ.เพื่อไปต่างประเทศ เมื่อวันก่อนผลการสอบถูกประกาศ และมีกำหนดให้คนที่สอบผ่านได้มีสิทธิ์สอบสัมภาษณ์ต่อไป มีอาจารย์”บางท่าน” โพสต์ในเว็บบอร์ดออกแนวบ่น และร้องเรียนความเป็นธรรมด้วยปัญหาคาอก 2 ข้อนั่นคือ ข้อแรก การที่จะให้อาจารย์มาสอบรวมกับนักศึกษาจบใหม่เพื่อวัดผลนั้น ไม่ยุติธรรม เพราะเด็กจบใหม่สดกว่า อาจารย์จะไปสอบสู้ได้อย่างไร เพราะต้องเตรียมการสอน ต้องตรวจข้อสอบ ฯลฯ ดังนั้นไม่ควรสอบ แต่ควรให้เขียนเรียงความส่งแทน ข้อสองคือ เพราะเหตุใดรัฐบาลจึงให้ทุนกับนักศึกษาที่เพิ่งจบใหม่ แต่ไม่ยกทุนนั้นให้กับอาจารย์ ซึ่งถือว่าทำงานให้กับรัฐบาลอยู่แล้ว ซึ่งถือได้ว่าเป็น”พวกเดียวกัน”

    -2-
    ปี คศ.2108
    สวัสดีครับ ท่านผุ้มีเกียรติทุกท่าน วันนี้ขอนำท่านเข้าสู่การแข่งวิ่ง 100 เมตรชาย ในกีฬาโอลิมปิก เรียกได้ว่างานนี้เป็นงานคัดหาคนที่วิ่งเร็วที่สุดในโลกได้เลยทีเดียว ต่อก่อนอื่นขอแจ้งว่า ทางมิสเตอร์จอห์น โดว์ ชนะที่ 1 ไปอย่างเป็นเอกฉันท์ เนื่องจากเป็นนักวิ่งจากสหรัฐอเมริกาเจ้าภาพ ได้รับสิทธิ์ชนะไปเลยไม่ต้องแข่ง
    เอาล่ะครับ คราวนี้เราไปตามดูประเทศที่เหลือกันครับ ทุกคนพร้อมที่เตียงแล้วครับ ขณะนี้คณะแพทย์กำลังใช้เข็มฉีดยาเจาะเข้าไปที่กล้ามเนื้อขาทีละคน …… เอาล่ะครับได้มาแล้วครับ เนื้อเยื่อของนักกีฬาแต่ละท่าน คณะแพทย์ส่งเข้าเครื่องตรวจไปทีละคน ๆ ๆ ครบทุกคนแล้วครับ สรุปผล ประเทศอูกันดาสูงที่สุดครับ ได้ที่ 2 ไปครอง ต่อจากนั้นคือ ……………..

    ต้องการอย่างนี้ใช่ไหมครับ อาจารย์

    ปล.ผมไม่ได้สอบอะไรกับเขาหรอกครับ ฟังคนรู้จักเล่าให้ฟังอีกที
    ปล2. อาจารย์”บางท่าน”ครับ ที่เขาไม่เลือกอาจารย์โดยไม่สอบแข่งขัน เพราะอาจารย์มีความคิดแบบนี้นี่แหละครับ (จากผมในฐานะเจ้าของทุน(ภาษี)คนหนึ่ง)