ปัญหาของ มนุษย์เหล็กไหล ไม่ใช่ FX แต่เป็นบท และนักแสดงต่างหาก

ใช่แล้วครับไปดู มนุษย์เหล็กไหล มาครับ บอกตามตรงว่าผิดหวัง ผมเข้าใจเป็นอย่างแรงในเรื่องของ Special Effects ว่าคงจะไม่เนี๊ยบเท่าไหร่ ซึ่งส่วน FX ผมถือว่าสอบผ่านครับ ในระดับของโปรดักชั่นไทย แต่สิ่งที่แย่จนน่าตกใจคือ บทและนักแสดง
ไม่มีหนังที่ดีเรื่องไหนมาจากบทหนังที่แย่ คำคมของใครซักคน กล่าวมาประมาณนี้ ภาพยนต์ไทยหลัง ๆ มาอ่อนเรื่องบทมากขึ้นเรื่อย ๆ ผมไม่เข้าใจว่าทางคุณปรัชญา ปิ่นแก้ว กับบาแรมยูถึงปล่อยให้เป็นแบบนี้ ตอนที่ต้มยำกุ้งออกมา บทก็อ่อนมากเช่นกัน ผมไม่คิดว่าการเป็นหนังแอคชั่นแล้วจะสามารถสร้างโลกที่ไร้เหตุผลอย่างไรก็ได้
เรา”อิน”กับหนังไปตลอดตั้งแต่ต้นจนจบ เพราะเราเกิดเชื่อขึ้นมาอย่างไม่ตั้งใจว่า โลกในจอนั้นมันมีจริง ๆ แม้ว่าสไปเดอร์แมนจะมีความสามารถที่ไม่น่าเกิดขึ้นจริง แต่ระหว่างชมภาพยนต์ เราก็ไม่รู้สึกขัดอกขัดใจอะไร เพราะทุกอย่างมันมีเหตุมีผลของมันอยู่

ตอนหนึ่งของ มนุษย์เหล็กไหล

พระเอก : ทำไมพวกมันไม่ติดต่อเรามาเลยนะ แม่ผมจะเป็นอย่างไรก็ไม่รู้
นางเอก : งั้นเราคงต้องบุกเข้าไปหาพวกมันเอง
พระเอก : เราจะรู้ได้ยังไงว่าพวกมันอยู่ที่ไหน
นางเอก : นี่ไงล่ะ เข็มทิศวิเศษ เข็มทิศนี้จะชี้ไปยังเหล็กไหล ซึ่งก็คือรังของพวกมัน
พระเอก : ทำไมเธอถึงเพิ่งมาบอกฉัน
นางเอก : ตั้งแต่ตอนนั้นมันใช้ไม่ได้ แต่ตอนนี้มันใช้ได้แล้ว
พระเอก : งั้นเรารีบไปกันเถอะ
eYacht : -_-”

ขีปนาวุธถูกทำลายลง ฝ่ายผู้ร้ายกำลังเพลี้ยงพล้ำ
ตัวร้าย : นี่เราแพ้แล้วหรือนี่ นาง A ก็พ่ายแพ้ ขีปนาวุธก็ยิงไม่โดน ทำไมพระเจ้าทำกับเราอย่างนี้ ถ้าอย่างนั้นเราจะขอตายดีกว่า นี่คือยาพิษ ลาก่อน แต่หลังจากนี้จะมีฉันคนต่อ ๆ ไป มาทำลายโลก และ ฯลฯ
eYacht : ทราบแล้วครับ ขอบคุณครับ

ขอเป็นกำลังใจให้ข้อผิดพลาดนี้เป็นตัวอย่างที่ดีสำหรับนักเขียนบท และค่ายหนังในการทำหนังเรื่องต่อ ๆ ไป

ปล. นอกจากบทแย่และตัวละครเล่นแข็ง หนังไม่ได้เลวร้ายมาก แอคชั่นดีมากทีเดียว ฉากบู๊ก็ดูดี FX ก็ใช้ได้
ปล. 2 ส่วนหัวของ มนุษย์เหล็กไหล ดูไม่ค่อยเท่ห์เท่าไหร่ ดูหน้าปูด ๆ น่าเสียดาย

จริง ๆ ตอนแรกว่าจะไม่เขียนถึง The Davinci Code แล้วล่ะครับ เพราะเห็นคนเขียนถึงกันเยอะแยะหลากหลาย แต่พอดูจบก็รู้สึกขัดอกขัดใจเล็กน้อย ตามประสาคนไม่ได้อ่านหนังสือมาก่อนดูหนัง อันนี้เป็นความรู้สึกส่วนตัวนะครับ โดยต้องถือว่าผมรับสาส์นเพียงแค่ตัวหนังเท่านั้น

ข้อเขียนนี้เปิดเผยเนื้อหาสำคัญของภาพยนตร์
คุณไม่ควรอ่านแม้ว่าจะเคยอ่านหนังสือมาแล้ว

อย่างแรกคือผมไม่ค่อยชอบที่สุดท้าย จอกอยู่ที่ใต้ลูฟ ไ่ม่แน่ใจว่าหนังสือจบแบบนี้ไหม แต่ดูมันจงใจแบบฮอลลีวูดไปหน่อย คือน่าจะเฉลยว่ามี อยู่ที่ไหน แต่ไม่น่าอยู่ใต้ลูฟเลย (แต่เห็นด้วยที่จะเฉลยให้รู้ว่าอยู่ที่ไหน เพราะมันได้อารมณ์แบบว่าพระเอกรู้หนทางที่จะพิสูจน์ศักดิ์ของนางเอกแต่ไม่ทำเพราะฉากก่อนหน้านั้นแสดงให้เห็นแล้วว่านางเอกไม่ต้องการจะเปิดเผยเรื่องทั้งหมดแก่ชาวโลก ทำให้โรเบิร์ต แลงดอน ของเราเท่ขึ้นอีก  10% )

อย่างที่สองคือ ผมรู้สึกสงสัยเกี่ยวกับเดอะแก๊งค์ในตอนท้าย เดอะบอสที่เป็นยายของนางเอกปรากฎตัว พร้อมบอกว่าเราจะดูแลเธอเอง ถ้าหัวหน้าของเดอะแก๊งค์คือคุณโซนีเย หากหัวหน้าตายพวกเดอะแก๊งค์ก็น่าจะรู้ ตามด้วยการส่งคนไปตามรับคุณนางเอกมาที่ห้องใต้ดินนี้ และเปิดเผยว่าคุณคือทายาท จบ ซึ่งผมจะเคืองมากที่พบว่า ผมต้องวิ่งหนีตาย ทายอักษรลับ ฯลฯ จนมารู้ว่า สิ่งที่ค้นแทบตายนั้นมีคนอีกเป็นฝูงที่รู้คำตอบอยู่แล้ว

ผมยังไม่ได้อ่านหนังสือ จึงไม่รู้ว่าประเด็นเหล่านี้มีคำตอบว่าอย่างไรในหนังสือ แต่เป็นจุดที่ดูแล้วขัดใจเท่านั้นเอง

ผมเคยไปที่ลูฟมาแล้วหนึ่งครั้ง แต่ไม่ได้ลงไป แค่ไปที่ลานด้านหน้า ตอนนั้นค่อนข้างเด็กมาก รู้สึกเสียดายที่ไม่รู้จักความเจ๋งของที่นี่ (อย่างเรื่องของRose Line) ถ้ามีโอกาสคราวหน้าต้องลงไปให้ได้ และดูว่าห้องน้ำที่นี่ใช้สบู่เหลวหรือสบู่ก้อน