ข้อเขียนนี้เปิดเผยเนื้อหาสำคัญของเรื่อง
ตัวหนังมันดี ตัวลูกอ๊อดยักษ์ก็ทำได้น่าประทับใจมาก รู้สึกถูกใจที่ครั้งแรกเจ้าลูกอ๊อดโผล่มาก็เป็นตอนกลางวัน เห็นจะ ๆ ทั้งตัว ต่างกับหนังฝรั่งบางเรื่องที่สัตว์ประหลาดจะเห็นแค่แว้บ ๆ วูบ ๆ ไหว ๆ น่ารำคาญ อันนี้โผล่มาทีแรก ก็รู้หมดว่าหน้าตา ท่าทางเป็นยังไง และน่ากลัวยังไง (แต่ตัวมันเยิ้มน้อยไปหน่อย ถ้าเยิ้ม ๆ จะได้ดูแหยะกว่านี้หน่อย น่าเสียดาย)
โดยส่วนตัวผมชอบน้าสาวมากกว่าพี่น้องทั้งหมด โดยเฉพาะหน้างง ๆ ของเธอ ตอนเดินท่อม ๆ มาขึ้นรถตู้เพื่อหนีจากโรงพยาบาล
หนังทำฉากแอคชั่นได้ดี แต่ในขณะเดียวกัน ผู้กำกับกลับใช้ประโยชน์จากตัวละครแต่ละตัวไม่คุ้มค่าอย่างน่าเสียดาย เดาว่าผู้กำกับคงไม่ถนัดในส่วนดราม่าเท่าไหร่
สิ่งที่สร้างความผิดหวังกับผมคือ (ใครที่ยังไม่ได้ดูอย่าอ่านต่อนะครับ) การที่ลูกสาวของพระเอกตายในตอนท้าย หนังปูพื้นให้เราลุ้นมาตลอดเรื่อง โดยหนังเลือกที่จะให้เด็กสาวไม่ตาย ให้เด็กสามารถซ่อนตัวอยู่ในท่อได้โดยเจ้าลูกอ๊อดกินไม่ได้ ดังนั้นเราจึงมาลุ้นกันว่าพ่อไม่เอาไหนกับครอบครัว งง ๆ ของเธอจะสามารถช่วยเธอได้”ด้วยวิธีไหน” (เราไม่รู้สึกลุ้นว่าพวกเขาจะ”ช่วยได้ไหม”) เพราะฉะนั้นการทำให้เด็กสาวตาย เป็นการทำร้ายจิตใจผมจนเกินไป ToT
โดยรวมหนังสนุกดี โดยส่วนตัวเสียดายตอนจบแค่นั้นเอง
ปล. ฉากกินซาลาเปาหลอนดี ดูแล้วเกาหลี๊เกาหลี คิดได้ไง
