• Always ออกเสียงว่า ออล-เว-สึ

     

    Always Poster

      

    ระหว่างเดินทางไปดู Always หนังญี่ปุ่นสุดฮิตที่ House Rama ก็มีคุยกันเรื่องหนังตัวอย่างที่เป็นเสียงในฟิล์มว่า เวลาที่ออกเสียงคนญี่ปุ่น เค้าจะออกกันว่า ออล-เว-สึ ส่วนตัวคิดว่าเออ สำเนียงมันน่ารักดี พอไปถึงโรง eYacht  ซึ่งมีเครื่องแต่งกายเป็นเสื้อยืด กางเกง 3 ส่วน กับกระเป๋าเป้ใบเขื่อง ก็เดินไปซื้อตั๋ว

     

    House Rama

     

    เหตุเกิดที่หน้าเคาท์เตอร์ขายตั๋ว House Rama
    พี่แว่นผมยุ่ง : เรื่องอะไรครับพี่
    eYacht : ออล-เว-สึ
    พี่แว่นผมยุ่ง : (นิ่งไป 1 วินาที) This is Screen which seat?
    eYacht : (เอานิ้วชี้ไปที่นั่งบนจอ)
    พี่แว่นผมยุ่ง : *&T%@ (พูดกลับมาเป็นภาษาญี่ปุ่น เดาว่าคงบอกราคาตั๋ว)
    eYacht : (หยิบเงินจ่ายไป)
    พี่แว่นผมยุ่ง : (หยิบตั๋วให้) +&$##%@ (ภาษาญี่ป่น ผายมือไปทางขวา เดาว่าคงจะบอกว่าโรงอยู่ทางนั้น)
    eYacht : (ยืนนิ่งคิดว่าทำยังไงดี ถูกคิดว่าเป็นคนญี่ปุ่นไปแล้ว เลยโค้งให้งาม ๆ หนึ่งที พร้อมบอกว่า) อาริกาโตะ!
    พี่แว่นผมยุ่ง : (คงยิ้มในใจ เฮ้ย กูนี่สำเนียงใช้ได้เลยฟ่ะ) – เอานี้เดาเอาเอง

    ปล. หากพี่แว่นผมยุ่งมาอ่านก็ขอบอกว่าผมไม่ได้ตั้งใจหลอกพี่นะครับ สถานการณ์มันพาไปจริง ๆ
    ปฬ. Always เป็นหนังที่สนุกมาก หากเป็นไปได้อยากให้ไปดูกัน

  • MacBook

    MacBook

    ในที่สุดก็ออกมาจนได้
    มาคราวนี้มีสีขาว และ ดำให้เลือก
    เห็นแล้วก็เกิดกิเลส
    อยากได้สีขาว ตัว 2.0 GHz อ่ะ
    ดูเต็ม ๆ ได้ที่นี่ http://www.Apple.com/Macbook

  • Brokeback to The Future

    Brokeback to The Future

    Trailer อันดับหนึ่งของ YouTube
    ไม่มีคำบรรยาย ต้องดูด้วยตาตัวเองเท่านั้น
    ดูที่ YouTube หรือ ดาวโหลด Quicktime Movie

    นอกจากนี้ยังมี Spongeback Mountain , Star wars : The Empire Brokeback

    ที่มา: http://www.chocolatecakecity.com/ 
    http://www.youtube.com/
    http://www.Bioscopemagazine.com

  • สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าบุคลากร

    พักหลัง ๆ นี้บางครั้งอ่านบล็อกของคนอื่น ว่าด้วยเรื่องการวาดบริษัทในฝันขึ้นมา เพราะระบุ วิธีการจูงใจพนักงาน ให้ทำงานอย่างมีประสิทธิภาพและอยู่ร่วมบริษัทได้นาน ๆ ทีแรกที่อ่านก็รู้สึกว่าน่าสนใจ อีกใจหนึ่งก็คิดในใจว่าค่อนข้างจะเพ้อฝันไปหน่อย เพราะสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าคนนี่เอง ที่ทำให้เราบริหารกันได้ไม่จบสิ้น ใช่ว่าการมีค่าตอบแทนที่ดี การสร้างงานที่ท้าทาย การปรับรายได้เป็นระยะ มีโบนัสล่อใจ ฯลฯ จะทำให้คนอยู่กับเราได้นาน

    ที่ร้านเป็นรูปแบบกลางเก่ากลางใหม่ เรามีพนักงานหลายสิบคนที่ทำงานกับเรามาไม่ต่ำกว่า 10 ปี และหลายสิบคนที่ทำงานมากกว่า 5 ปี หลายสิบคนเพิ่งเร่ิมงานได้ไม่ถึง 2 ปี และอีกหลายคนที่เริ่มงานเมื่อเดือนก่อน เราไม่ใช่บริษัทขนาดเล็กเพิ่งเปิด พร้อมด้วยเพื่อนฝูงมาลงขันกัน ขำ ๆ ทำงานครีเอทีฟ เอามันเข้าว่า หรือ ไม่ใช่บริษัทขนาดใหญ่ที่ประกอบด้วยรูปแบบแผนกชัดเจน เราเป็นร้านค้าขนาดกลางค่อนเล็ก ที่ยังคงระบบครอบครัวไว้ค่อนข้างสูง (more…)

  • ประชุม

    สมัยเรียนมหาวิทยาลัย เวลามีโอกาสกลับมาบ้าน มักจะถูกพ่อลากเข้าร่วมประชุมด้วยบ่อย ๆ ตอนนั้นเบื่อเหตุการณ์นี้มาก แทนที่จะได้มีเวลาไปทำอย่างอื่น กลับต้องมาร่วมประชุมเป็นชั่วโมง ๆ
    พอมาปัจจุบัน ได้มาทำงานเอง และก็กำหนดประชุมและนำประชุมของร้านเอง ทั้งประชุมระดับแผนก ระดับผู้บริหาร ประชุมทั้งร้าน ไหนจะประชุมงานส่วนของโรงแรมอีก ทำมาเรื่อย ๆ รวม ๆ ก็จะ 2 ปีแล้ว ได้ข้อสังเกตมาหลายอย่าง (more…)

  • เมื่อเพื่อนของเพื่อนเลี้ยงข้าว

    ถ้าคุณไปต่างจังหวัดกับเพื่อน
    เพื่อนของเพื่อนที่จังหวัดนั้นชวนกันไปทานข้าว
    และเชิญคุณไปทานด้วยกัน
    และเพื่อนของเพื่อนคนนั้นก็อาสาจะเลี้ยงทุก ๆ คน
    อย่าได้ทำอย่างนี้

    บ่นอุบอิบเรื่องเพลงที่ร้านอาหาร อะไรกันเนี่ย ทำไมเพลงมันย้อนยุคน่าเบื่อขนาดนี้
    บอกกลางโต๊ะว่า แหม ถ้าผมท้องเสียพรุ่งนี้ พี่ก็ไม่ต้องแปลกใจนะครับ
    ทานของอย่างอื่นมาก่อน แล้วก็กินแบบชิม ๆ ทำหน้าเหมือนอาหารไม่น่าทานเป็นที่สุด
    กิน ๆ แล้วก็ไม่แสดงความรู้สึกดีต่ออาหารฟรีมื้อนี้เลย (นอกจากติว่าอย่างนั้นอย่างนี้)
    พูดว่า ก็มีแค่อันนี้แหละครับที่ผมพอทานได้
    เล่าเรื่องของกินที่อื่นที่โคตรจะอร่อย โดยที่ไม่ได้ชมอาหารฟรีมื้อนี้เลยว่า มีซักอย่างไหมที่อร่อย

    ตอแหลซักนิดให้เจ้าภาพชื่นใจบ้างก็น่าจะดี อย่างว่า “อื้อหือ จากนี้อร่อยจังเลย” (แทนที่จะบอกว่าทั้งโต๊ะพอทานได้แค่จานนี้่จานเดียวครับ) หรือ อันนี้มันชื่อว่าอะไรน่ะ , เฮ้ย ทานอันนี้ดูแปลก ๆ ดี ฯลฯ

    สำหรับเจ้าภาพนั้น ได้คิดคัดสรรแล้วว่าอาหารมันพิเศษและอร่อยเด็ด แต่หากว่าอาหารมันจะไม่ถูกปาก ก็พยายามให้บรรยากาศมันออกมาถูกใจ มิตรภาพจะทำให้อาหารอร่อยขึ้นจากเดิม แม้รสชาติจะไม่เปลี่ยน แต่ทุกคนก็ได้ยิ้มระหว่างที่ทานไปด้วยกัน

    วันนี้เจอมาเอง เซ็ง ๆ

  • เหตุผลที่คนไม่อัพบล็อก

    จากที่เคยบอกเรื่อง เหตุผลที่คนไม่อัพบล็อก
    ตอนนี้ขอเพิ่มอีกข้อ

    6. สภาพจิตใจไม่พร้อม
    ช่วงนี้สภาพจิตใจอยู่ในภาวะไม่พร้อม ดังนั้นหากอัพบ้าง ไม่อัพบ้างก็ขอให้เข้าใจ และหากแวะมาอ่านเป็นระยะ ๆ จะเป็นพระคุณอย่างสูง

  • มองโลกในแง่ร้าย VS รอบคอบในแง่ดี

    วันนี้ระหว่างกำลัง Check in เพื่อรับ Boarding Pass ขึ้นเครื่องบิน Air Asia มีผู้หญิงวัยกลางคนคนหนึ่งวิ่งเข้ามาคุยด้วยอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ขอร้องให้ช่วยฝากสัมภาระของเธอบางส่วนขึ้นเครื่องในนามผม เนื่องจากว่าน้ำหนักของสัมภาระที่ฝากใต้ท้องเครื่องแต่ละคนจำกัดที่ 15 กิโล (คิดว่านะ ถ้าเกินนี้คิดกิโลละ 80 บาท) บังเอิญผมไม่มีกระเป๋าโหลด และทำการขึ้นตั๋วเรียบร้อยแล้ว จึงไม่สามารถช่วยเหลือได้ จึงปฎิเสธไปว่ารับฝากไม่ทันแล้ว

     ในทางกลับกัน ไม่รู้ว่าจะเป็นการมองโลกในแง่ร้ายเกินไปหรือไม่ ว่าสัมภาระที่จะฝากในนามเรา ก็ไม่รู้ข้างในเป็นอะไร เกิดเป็นยาบ้า หรือ อะไรที่ผิดกฎหมายขึ้นมา อย่างนี้คงโชคร้ายน่าดู

    ระหว่างที่เครื่องกำลังออก  ผมนั่งอยู่ที่เก้าอี้บนเครื่อง พนักวางแขนคั่นเราไว้กับผู้โดยสารข้าง ๆ แม้จะแข็งแรงมากจากวัสดุ แต่ความคับแคบของที่นั่งก็ทำให้เรารู้สึกว่า อาณาเขตส่วนตัวของเราโดนก้าวล้ำมาเป็นระยะ ๆ  ผมนั่งคิดเรื่องนี้พร้อมกับรู้สึกไม่แน่ใจว่าพอเราเติบโตขึ้น เรามองโลกในแง่ร้ายขึ้น หรือ เรารอบคอบขึ้นกันแน่

  • Jose แอนด์ เดอะแก๊งค์

    addidas Impossible team

    ปกติผมไม่ดูบอล
    แต่ว่าโฆษณาตัวใหม่ต้อนรับบอลโลกของ adidas นี่เจ๋งจริง ๆ
    ไม่เชื่อลองดูสิครับ Impossible Team
    เปิดแล้วกดที่ Watch Movie ด้านขวา

    ปล. ขออนุญาตปิดการ Comment Entry นี้ไว้เนื่องจากปัญหา Spam Comment

  • 16 Blocks กลับไม่ได้ ไปไม่ถึง

     

    16 Blocks Poster

      

    ว่าแล้วพอได้ยินชื่อไทย “คนอึดทะลุเมือง”
    รู้กันได้ทันทีว่าพระเอกคือคุณ Bruce Willice
    ตามข้อสังเกตุที่เคยเขียนไว้แล้ว ที่นี่ และ ที่นี่

    ข้อเขียนด้านหลังนี้มีการเปิดเผยเนื้อหานิดหน่อย (พออ่านได้)

    ตัวหนังสนุกกว่าที่คิดไว้ จริง ๆ แล้วขอบอกว่า พอเห็นหน้าพี่บรู๊ซ ก็รู้สึกว่าหนังอาจจะไม่สนุกแล้วล่ะ แต่ก็มีลุ้นว่าจะดีได้เนื่องจากผู้กำกับ

    ส่วนตัวรู้สึกว่าบรู๊ซเองเล่นหนังไม่ค่อยเก่ง เป็นคนแสดงอารมณ์ได้ไม่ค่อยดี บทนายตำรวจขี้เบื่อ หมดอาลัยตายอยาก เลยเหมาะเหม็ง หน้าเบื่อ ๆ ไม่ต้องแสดงอารมณ์ และใช้กล้ามเนื้อมากหน่อย

    ตัวหนังดูไม่หนักแน่นบางครั้ง (บางทีก็ฆ่า บางทีก็ไม่ ดูแล้วงง) บางส่วนคลุมเคลือ อย่างเหตุการณ์ในอดีต ส่วนตอนสุดท้ายหักมุมปล่อยคนไป เหมือนจะดี แต่เราเลยไม่ค่อยเข้าใจว่างั้นจะลำบากมาขนาดนี้ทำไมเนี่ย

     

    16 Blocks Pictures

     

    ฉากบนรถบัสทำได้ฉลาดดี ส่วนที่เหลือก็แสดงความฉลาดได้เนียนดี (ยกเว้นตอนท้ายเรื่องอัดเทป อันนี้เดาได้) พี่มืดก็เล่นดี และแม้ว่าจะพูดอยู่ไม่หยุด แต่ก็ไม่น่ารำคาญ แปลกดี (ไม่เหมือนจาจาร์ บิงค์ ใน Star Wars อันนั้นน่ารำคาญมาก)

    ให้คะแนน 7.2/10 (อานิสงค์ได้จากความสนุกเกินคาดซะส่วนใหญ่)