ถ้าคุณไปต่างจังหวัดกับเพื่อน
เพื่อนของเพื่อนที่จังหวัดนั้นชวนกันไปทานข้าว
และเชิญคุณไปทานด้วยกัน
และเพื่อนของเพื่อนคนนั้นก็อาสาจะเลี้ยงทุก ๆ คน
อย่าได้ทำอย่างนี้
บ่นอุบอิบเรื่องเพลงที่ร้านอาหาร อะไรกันเนี่ย ทำไมเพลงมันย้อนยุคน่าเบื่อขนาดนี้
บอกกลางโต๊ะว่า แหม ถ้าผมท้องเสียพรุ่งนี้ พี่ก็ไม่ต้องแปลกใจนะครับ
ทานของอย่างอื่นมาก่อน แล้วก็กินแบบชิม ๆ ทำหน้าเหมือนอาหารไม่น่าทานเป็นที่สุด
กิน ๆ แล้วก็ไม่แสดงความรู้สึกดีต่ออาหารฟรีมื้อนี้เลย (นอกจากติว่าอย่างนั้นอย่างนี้)
พูดว่า ก็มีแค่อันนี้แหละครับที่ผมพอทานได้
เล่าเรื่องของกินที่อื่นที่โคตรจะอร่อย โดยที่ไม่ได้ชมอาหารฟรีมื้อนี้เลยว่า มีซักอย่างไหมที่อร่อย
ตอแหลซักนิดให้เจ้าภาพชื่นใจบ้างก็น่าจะดี อย่างว่า “อื้อหือ จากนี้อร่อยจังเลย” (แทนที่จะบอกว่าทั้งโต๊ะพอทานได้แค่จานนี้่จานเดียวครับ) หรือ อันนี้มันชื่อว่าอะไรน่ะ , เฮ้ย ทานอันนี้ดูแปลก ๆ ดี ฯลฯ
สำหรับเจ้าภาพนั้น ได้คิดคัดสรรแล้วว่าอาหารมันพิเศษและอร่อยเด็ด แต่หากว่าอาหารมันจะไม่ถูกปาก ก็พยายามให้บรรยากาศมันออกมาถูกใจ มิตรภาพจะทำให้อาหารอร่อยขึ้นจากเดิม แม้รสชาติจะไม่เปลี่ยน แต่ทุกคนก็ได้ยิ้มระหว่างที่ทานไปด้วยกัน
วันนี้เจอมาเอง เซ็ง ๆ