eYacht | เรื่องมันมีอยู่ว่า

ว่าแล้วพอได้ยินชื่อไทย “คนอึดทะลุเมือง”
รู้กันได้ทันทีว่าพระเอกคือคุณ Bruce Willice
ตามข้อสังเกตุที่เคยเขียนไว้แล้ว ที่นี่ และ ที่นี่

ข้อเขียนด้านหลังนี้มีการเปิดเผยเนื้อหานิดหน่อย (พออ่านได้)

ตัวหนังสนุกกว่าที่คิดไว้ จริง ๆ แล้วขอบอกว่า พอเห็นหน้าพี่บรู๊ซ ก็รู้สึกว่าหนังอาจจะไม่สนุกแล้วล่ะ แต่ก็มีลุ้นว่าจะดีได้เนื่องจากผู้กำกับ

ส่วนตัวรู้สึกว่าบรู๊ซเองเล่นหนังไม่ค่อยเก่ง เป็นคนแสดงอารมณ์ได้ไม่ค่อยดี บทนายตำรวจขี้เบื่อ หมดอาลัยตายอยาก เลยเหมาะเหม็ง หน้าเบื่อ ๆ ไม่ต้องแสดงอารมณ์ และใช้กล้ามเนื้อมากหน่อย

ตัวหนังดูไม่หนักแน่นบางครั้ง (บางทีก็ฆ่า บางทีก็ไม่ ดูแล้วงง) บางส่วนคลุมเคลือ อย่างเหตุการณ์ในอดีต ส่วนตอนสุดท้ายหักมุมปล่อยคนไป เหมือนจะดี แต่เราเลยไม่ค่อยเข้าใจว่างั้นจะลำบากมาขนาดนี้ทำไมเนี่ย

ฉากบนรถบัสทำได้ฉลาดดี ส่วนที่เหลือก็แสดงความฉลาดได้เนียนดี (ยกเว้นตอนท้ายเรื่องอัดเทป อันนี้เดาได้) พี่มืดก็เล่นดี และแม้ว่าจะพูดอยู่ไม่หยุด แต่ก็ไม่น่ารำคาญ แปลกดี (ไม่เหมือนจาจาร์ บิงค์ ใน Star Wars อันนั้นน่ารำคาญมาก)

ให้คะแนน 7.2/10 (อานิสงค์ได้จากความสนุกเกินคาดซะส่วนใหญ่)

เพิ่งได้ดู Sin City ครับ
หมายถึงหนังนะครับ ไม่ใช่เว็บ http://www.sincity.com/
ที่ถึงอยากดูตอนนี้ก็ดูไม่ได้แล้วนะ
เพราะประเทศเราเสรีไม่เพียงพอจะได้ดูแล้วล่ะ

สิ่งที่เป็นพระเอกไม่ใช่บท ไม่ใช่ดารา แต่เป็นสไตล์ ความสามารถของดิจิตอลสร้างรูปแบบภาพยนต์ใหม่ ๆ ขึ้นมาบนโลก ที่น่าทึ่งคือ เพียงแค่ไม่กี่ปี หนังที่ถ่ายด้วยกล้องดิจิตอลก็ฉายขึ้นโรงได้แบบเนียน ๆ (ไม่ใช่ทึม ๆ แบบที่ 28 days later  หรือ Russian Ark เคยทำไว้เมื่อหลายปีก่อน คงเพราะ Sin city เอามาแต่งทีหลังเยอะด้วยน่ะแหละ) ตัวหนังก็สนุกใช้ได้ โหดเกินกว่าที่คาดไปหน่อย จริง ๆ อยากดูก็เนื่องจากพี่เควนตินกำกับนี่แหละ ซึ่งตอนที่กำกับ (ตอน The Big Fat Kill อยากรู้ตอนไหน ก็ตอนที่โหดที่สุดนั่นแหละครับ มีศพพูดได้ด้วย) ในหนังเรื่องนี้ก็ดูดีทีเดียว

หนังสร้างขึ้นจากเรื่องสั้น 4 ตอนของการ์ตูน (รวมตอน The Customer is Always Right เข้าไปด้วย (ตอนพี่จืด จอร์จ ฮอร์เน็ต) สั้นมากจนไม่รู้จะเอาเข้ามาทำไม)  แต่ละเรื่องแยกจากกันเกือบจะเด็ดขาด เว้นแต่บางช็อตมีการคาบเกี่ยวกันนิดหน่อยบางช่วง พอให้คนดูงง ๆ ธีมหลักแต่ละเรื่องว่าด้วยการหักหลัง ล้างแค้น เลือดสาด ตามสไตล์ฟิล์มนัวสะใจคอบอลเป็นอย่างแรง

หนังดูได้พอมัน ๆ บางคนบอกว่าเป็นหนังประเภทไม่ชอบก็เกลียดไปเลย (ประมาณหนังคัลท์) แต่ผมขอแย้งแล้วล่ะ เพราะผมเฉย ๆ แฮะ ไม่ถึงกับชอบมากมาย แต่ก็ไม่เกลียดเช่นกัน

อย่างไรก็ดี เรื่องนี้ดูแค่สไตล์ด้านภาพอย่างเดียวก็คุ้มแล้ว

หนังกำกับได้ทรงพลัง และภาพสวยมาก ดูแล้วได้อารมณ์อเมริกาใต้ชัดเจนดี ประเด็นอาจจะพื้น ๆ ไปหน่อย แต่ก็อุดช่องว่างด้วยลีลาการเล่าเรื่องหวือหวาแทน

อย่างนึงที่น่าเสียดายคือดูโดยที่ไม่รู้มาก่อนว่าหนังสร้างจากเรื่องจริง ทำให้ความเข้มข้นน้อยลงไป มารู้เอาตอนจบก็ เฮ้ย มีคนที่ใช้ชีวิตแบบนี้ด้วย ฮาร์ดคอร์สุด ๆ อย่างตอนแรกที่ฝูงเด็กชักปืนมาเพื่อยิงไก่เพียงตัวเดียวก็ทำเราเหวอรับประทานไปเลย

รู้สึกชอบฉากเปิดเป็นพิเศษ ตัดต่อได้ทรงพลัง อย่างแรง !

หนังดูได้สนุก ๆ ไม่ต้องกลัวว่าหนังรางวัลเรื่องนี้จะน่าเบื่อ ลีลาหนังยังกับระบำแซมบ้า ผสมอาหารบราซิลเลี่ยนใส่พริกซักเข่งเห็นจะได้