วันนี้ขับรถไป อ.ขุขันธ์ จ.ศรีสะเกษ ไปงานแต่งงานเพื่อนมา ระยะทางไปกลับรวมเกือบ ๆ 300 กิโล
ไอ้นาค พลคำ แต่งกับ น้อย รจนา บุญจูง
ไอ้นาคเป็นเพื่อนร่วมวงดนตรีสมัยเรียนป.ตรีที่ธรรมศาสตร์ วงเราเล่นแนวฮาร์ดคอร์ แร็พคอร์ เด ธเมทัล มีชื่อวงอย่างไม่เป็นทางการว่า “โยเกิร์ต” ส่วนชื่อวงอย่างเป็นทางการคือ “ซีอุย” (ซึ่งทั้ง หมดนี้ไอ้นาคเป็นคนตั้ง) เคยเล่นเปิดให้น้าแอ๊ดคาราบาวมาแล้วในงานรับน้องมหาวิทยาลัย ไอ้ นาคสวมเสื้อกันหนาวอาดิดาส พร้อมกับแว่นตาดำน้ำ สวมสร้อยคอเป็นป้ายที่แกะมาจากคอ หมาในโรงอาหารว่า ฉีดยาแล้ว กำไมค์บนเวที สำรอกเสียงดัง พร้อมแร็พว่า “เรมาจิน เรมาจิน เร มาจินโต้” เป็นภาษาเขมร แปลเป็นไทยว่าอะไรจำไม่ได้แล้ว ตอนเดินลงจากเวที เห็นน้าแอ๊ดทำ หน้าเอ๋อ ๆ คงสงสัย “แม่งร้องอะไรวะ”
ชีวิตไอ้นาคมีสิ่งสำคัญอยู่ 2 อย่าง การแต่งเพลง กับ CM (Champion Manager เกมส์จัดการ ทีมฟุตบอลชื่อดังบนคอมพ์) เพลงส่วนใหญ่ที่เล่นกันในวงเป็นเพลงที่ไอ้นาคแต่งขึ้นมา เพลงที่ ดังที่สุดของวงเราชื่อว่า “ปอดบวม” (ดังที่สุด ไม่ได้หมายความว่าใคร ๆ ก็รู้จักและชื่นชอบนะครับ แต่ดังกว่าเพลงอื่น ๆ แค่นั้นเอง) มีท่อนฮุคว่า “หน้าอกเธอ ไม่ธรรมดา ฉันเห็นเธอ จนคับลูกตา คิดว่าเธอนั้นหนา…….. เป็นโรคปอดบวม”
เพลงที่เล่นบ่อยรองลงมาชื่อว่า “เพลงสุดท้าย” มีครั้งนึงที่เรามีโปรแกรมเล่นกัน 10 เพลงในงาน เปิดหอพักของม. หลังจากที่ผู้ฟังต้องทนฟังเพลงฮาร์ดคอร์มา 4 เพลง ไอ้นาคก็ประกาศว่าต่อไป เป็น “เพลงสุดท้าย” ผู้ฟังเฮกันลั่น แต่ก็ต้องหน้าจ๋อยเมื่อไอ้นาคประกาศต่อว่า เป็นชื่อเพลงครับ ส่วนวงเราจะเล่นต่อไปอีก 5 เพลง อย่าเพิ่งดีใจไป
วันนี้ งานแต่งไอ้นาคจัดกลางสนามฟุตบอลโรงเรียนบ้านสะเดาใหญ่ เป็นโต๊ะจีนประมาณ 50 โต๊ะ ไอ้นาคมาในชุดสูทสีดำ กับเจ้าสาวในชุดสีขาวสะอาดตา ไม่น่าเชื่อว่า ผู้ชายที่สวมเสื้อกั๊กสีชมพู พร้อมลายปากกาเคมีเขียนเต็มเสื้อเป็นลายยันต์ที่วาดหวัด ๆ พร้อมกับรูปหัวควาย เดินโหวกเหวก โวยวายในหอ จะยืนอยู่บนเวทีได้เป็นเรื่องเป็นราวขนาดนี้
นี่เป็นครั้งแรกที่ผมเป็นฝ่ายนั่งดูนาคบนเวที โดยไม่ได้ขึ้นไปตีกลองให้มันร้องเพลง
งานผ่านไปด้วยดีจนถึงตอนที่พิธีกรถามเจ้าบ่าวว่าจีบเจ้าสาวยังไง
ไอ้นาคตอบว่า “หลังจากผมเรียนจบ ผมก็ทำงานเก็บหอมรอมริบ จนได้บ้านมาหนึ่งหลัง (ปูเด็ก ฟิสิกส์บอกว่าบ้านไอ้นาคที่ระยองสวยมาก) หลังจากนั้นผมก็เริ่มคิดจะสร้างครอบครัว การหาคู่ ครองก็เหมือนกับการจัดการทีมฟุตบอลครับ ก่อนอื่นเราต้องมีทุนก่อน ซึ่งตอนนี้ผมมีพร้อมแล้ว หลังจากนั้นเราก็ต้องหานักเตะ (ถึงตอนนี้เราทั้งโต๊ะฮากลิ้ง) ซึ่งจะหานักเตะได้ก็ต้องมีแมวมอง ผมก็มีแมวมองแจ้งชื่อกับเบอร์โทรศัพท์มาให้ หลังจากนั้นก็โทรไปจีบน้อยครับ ……..แล้วหลัง จากนั้นก็ตกลงปลงใจแต่งงานกัน”
วันนี้ก่อนกลับผมบอกนาคว่า “คืนนี้อย่าลืมทำแฮททริกซ์ล่ะ” และกำชับเพื่อน ๆ ที่เหมารถตู้ จากกรุงเทพฯ มางานแต่งของไอ้นาคที่ศรีสะเกษ และจะค้างที่บ้านไอ้นาคว่า “คืนนี้อย่าลืมไป เป่านกหวีดเปิดสนามให้มันล่ะ”
ผมขับรถฝ่าความมืดมาด้วยความเร็ว 100 กม./ชม. พร้อมกับคิดถึงหน้าตาแหย ๆ ของคนฟัง ตอนต้องทนฟังเวลาวงซีอุยขึ้นเล่น แล้วหัวเราะออกมาเบา ๆ คนเดียว
SteamBoy(2004) เรื่องเล่าถึง “เรย์” เด็กชายตระกูล Steam ในยุคที่เครื่องจักรไอน้ำกำลังรุ่งเรือง และเปลี่ยนยุคสมัยจากการใช้แรงงานสัตว์มาเป็นยุคเครื่องจักร ปู่และพ่อของพระเอกเป็นนักวิทยาศาสตร์ที่เข้าร่วมโครงการสร้างอาวุธสงครามจากเครื่องจักรไอน้ำ แต่ปู่แยกตัวออกมาเพราะทนไม่ไหวกับวิทยาศาสตร์ด้านมืดนี้ แถมแอบเอา SteamBall ลูกเหล็กขนาดประมาณลูกโบลลิ่งที่เก็บแรงดันได้สูงพอจะขับเคลื่อนเครื่องจักรขนาดยักษ์ได้ติดตัวมาด้วย และส่งมอบให้พระเอก หลังจากนี้พระเอกต้องกระเตงลูกเหล็กหนี พร้อมกับได้เรียนรู้ว่า แท้จริงแล้ววิทยาศาสตร์คืออะไร
