ชีวิตเรารื่นรมย์กว่าที่เราเข้าใจเสมอ
พอมาสังเกตุตัวเองดูดี ๆ
พักนี้ใจจดใจจ่อกับ mailbox ในอีเมล์มาก
ว่าเมื่อไหร่จะมี e-mail ส่งมาถึง
ทั้ง ๆ ที่ไม่ค่อยมีใครส่งมาซักเท่าไหร่อยู่แล้ว
เกือบทั้งหมดที่ได้รับก็เป็น Forward Mail ที่ส่งต่อ ๆ กันมา
ทั้ง ๆ ที่เคยดูแคลนว่า มันเป็นแค่ Mail ที่ส่งต่อ ๆ กันมา
แต่พักนี้กลับดีใจ เวลาที่ได้รับและเปิดอ่าน
แม้ว่ามันจะเป็นแค่ Forward Mail ที่ส่งต่อ ๆ กันมา
จากสถานการณ์ที่เกิดขึ้น
เดาเอาว่าลึก ๆ ผมคงเหงาอยู่
วันอาทิตย์ไปเรียนหนังสือมาครับ
เป็นคอร์สสั้น ๆ เกี่ยวกับ Marketing
หัวเรื่องใหญ่ คือ IMC Integrated Marketing in Communication
แปลเป็นไทยว่า การสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการ
แปลไทยเป็นไทยว่า การโปรโมทแบบครบเครื่อง
ความหมายคือ การทำการประชาสัมพันธ์
โดยการใช้เครื่องมือทางการตลาด (เช่น โฆษณาทีวี, ป้าย, อีเวนท์ ฯลฯ)
หลาย ๆ ตัวพร้อม ๆ กันเพื่อให้การประชาสัมพันธ์มีประสิทธิภาพสูงสุด
คราวนี้ Case Study ที่เราทำกันวันอาทิตย์คือ
“รถมอเตอร์ไซค์ในฝัน”
อาจารย์ให้เขียนสิ่งที่่เราอยากได้ไว้ในกระดาษ
สิ่งที่ประทับใจคือ มีเจ้าหน้าที่จากบ.ขายมอเตอร์ไซค์เขียนว่า
อยากให้มอเตอร์ไซค์มีนาฬิกา
เออ คิดได้สมเป็นคนในวงการจริง ๆ
เพราะว่าหากเราขี่มอเตอร์ไซค์อยู่
เราจะได้ไม่ต้องปล่อยมือซ้ายมาดูเวลา
ก็สามารถขับขี่ได้อย่างปลอดภัย
(โอเค ว่ามันก็ไม่ได้ยากเย็นในการยกมือมาดู
แต่โดยไอเดียมันก็เจ๋งน่ะ ว่าไหม)
อีกข้อคือสิ่งที่ไม่อยากให้มีเค้าบอกว่า ซี่ของล้อ
โดยเค้าให้เหตุผลว่า มันมีเยอะ ทำให้ทำความสะอาดได้ยาก
หากเป็นไปได้ อยากให้มันมีน้อย ๆ จะได้เช็ดไม่กี่ครั้งก็สะอาด
นอกนั้นคนส่วนใหญ่อยากให้มอเตอร์ไซค์ไม่ร้อน
ไม่อันตราย ไม่มีควันดำ ลดหลั่นกันไป
น่าตื่นใจดีที่คนเรามีความคิดที่หลากหลายได้ขนาดนี้
ปล.ผมอยากให้รถมอเตอร์ไซค์มีที่เก็บขาตั้งอัตโนมัติ
เพราะเกือบล้มอยู่บ่อย ๆ เนื่องจากลืมเก็บ ไม่รู้คนอื่นเป็นกันหรือเปล่า
จริง ๆ ว่าจะเลี่ยง ๆ ไม่ข้องเกี่ยว
แต่สถานการณ์แวดล้อมตอนนี้มันทำให้รู้สึกอยากเขียนขึ้นมา
เรื่องของนายกฯนั่นแหละครับ
แรก ๆ บอกตามตรงว่าผมงง ๆ เรื่องขายหุ้น
เอาเป็นว่าผมไม่ค่อยรู้สึกว่านายกฯผิดเท่าไหร่
ก็ในเมื่อเรื่องนี้เป็นเรื่องของลูก ๆ ท่านนายกฯเค้าทำกัน
แล้วมันก็ไม่ได้ผิดกฎหมายอะไร
แต่พักหลัง ๆ นี้ท่านนายกฯบอกอยู่อย่างเดียว
ทุกอย่างที่ทำถูกต้อง ไม่ผิดกฎหมาย รับรอง
ประมาณว่า คนเราแค่ไม่ผิดกฎหมายก็เป็นคนดีได้
ผมว่าคนเราควรมีอะไรมากกว่านั้น
ไม่งั้นไม่มีคนคบไม่รู้ด้วยนะครับ ….
หลายคนอาจสงสัยว่าทำไมไม่อัพเดท
บังเอิญยุ่ง ๆ กับการทำเว็บให้คนอื่นอยู่ครับ
แวะชมได้ที่ www.hqu.ac.th
ถ้าเสร็จแล้วคงมีโอกาสได้อัพของตัวเอง
เป็นเรื่องเป็นราวกว่านี้
แต่อย่างน้อย ๆ มาฆบูชาปีนี้ได้ไปเวียนเทียน
และวาเลนไทน์ปีนี้ ก็ไม่เงียบเหงา
น่าจะเป็นปีที่ดีนะ ว่าไหม
ธุรกิจที่ดูแลมีส่วนหนึ่งที่เป็นโรงแรม
โรงแรมเป็นธุรกิจที่แปลกแตกต่างจากการค้าทั่วไป
ค่าที่ว่ารายได้ของโรงแรมขึ้นกับการขายห้องพัก
(ส่วนนี้เรานับว่าค่าห้องถือเป็นรายได้หลัก
และถือว่าห้องอาหาร ค่าซักรีด ค่าเครื่องดื่ม ฯลฯ เป็นรายได้รอง)
เรามีสินค้าคือ ห้องพักทั้งสิ้น 33 ห้อง
นั่นหมายถึงว่า รายได้เราอาจจะได้เพียง 0 บาท
ในกรณีที่ขายห้องพักไม่ได้เลย
และหากคืนนั้นขายห้องพักไปได้กี่ห้อง
ก็จะเป็นรายได้ของวันนั้น ๆ
ส่วนห้องที่เหลือ เท่ากับไม่ได้เงิน
ซึ่งจะไม่เหมือนกับการขายสินค้าอื่น ๆ
อย่างพรินเตอร์ หากคุณขายไม่ได้วันนี้
พรุ่งนี้คุณก็ขายพรินเตอร์ตัวเดิมต่อไป (จนกว่าจะขายได้)
แต่ห้องพักไม่ใช่ สินค้าวันนี้ก็หมดอายุวันนี้
โอกาสสร้างรายได้เกิดขึ้นรายวัน ไม่ใช่รายสินค้า
อย่างไรก็ดี รายได้ของโรงแรมจากการขายห้องพัก
จะไม่มีทางมากไปกว่ามูลค่าจากการขาย 33 ห้องไปได้
นี่คือข้อจำกัดทางด้านรายได้
เห็นรูปจากพันธุ์ทิพย์ น่ารักดี เลยเอามาโพสต์
ไม่ได้มีจุดหมายในการโจมตี หรือ สนับสนุน
รูปวาดเด็กประถมที่โรงเรียนจีน อุบลฯ
เป็นรูปวาดที่ติดอยู่ที่บอร์ดโรงเรียน
ถ้าผมเป็น Body Slam ผมดีใจตายเลย
มีแฟนเพลงทุกเพศทุกวัยขนาดนี้
1
ขอบอกก่อนว่าไม่ได้เข้าข้างนายก หรือ สนธิ
แต่่ประเด็นอย่างนึงที่ถูกกล่าวอ้างถึงบ่อย ๆ
ในภารกิจกู้ชาติ ของคุณสนธิคือ
ประเด็นที่นายกออกมากล่าวว่า
ให้ในหลวงมากระซิบ ก็จะลาออก
เรื่องอื่นผมไม่่ค่อยได้ตาม แต่เรื่องนี้บังเอิญ
ได้ยินจากการพูดถึงบนเวที
ต่อมาได้มีโอกาสได้ฟังนายกฯพบประชาชน
ที่ทางช่อง 11 มาฉายซ้ำ และได้ยินกับหูตัวเอง
“คนที่จะให้ผมออกจากตำแหน่งนายกฯ ได้
ไม่ต้องหลายคนเลย ครับ
คนเดียวให้ออกได้เลย นั่นคือ “พระเจ้าอยู่หัว”
ถ้าพระเจ้าอยู่หัวกระซิบผม เอ้ย รับสั่ง คำเดียว
“ทักษิณ ออกเถอะ”
รับรองกราบพระบาทออกแน่นอนครับ”
จริง ๆ แล้วคือ เท่าที่ผมได้ยิน นายกพูดผิด
และพยายามแก้จาก “กระซิบ” เป็น “รับสั่ง”
คำถามคือ แล้วถ้านายกฯพูดเป็นคำว่ารับสั่ง
ประชาชนยังโกรธนายกฯหรือเปล่า?
(ในกรณ๊ตัดเงื่อนไขอื่น ๆ อย่าง ซุกหุ้น ขายชินคอร์ป ฯลฯ ออกไป)
2
ก่อนหน้านี้ได้มีโอกาสอ่านกระทู้
ว่าด้วยเรื่องของการชุมนุมภารกิจกู้ชาติ
มีคนออกมาโพสต์ว่าไม่ชอบที่สนธิกล่าวอ้างในหลวงบ่อย ๆ
และบอกว่าเพื่อเห็นแก่พระทัยในหลวง
อย่าได้ออกมาชุมนุมทำเรื่องให้วุ่นวายเลย
มีคนออกมาแก้ว่า คุณคนที่โพสต์ข้างต้นก็ไม่ได้ต่างจากสนธิ
คุณเองก็อ้างในหลวงในการที่จะไม่ให้มีการชุมนุมนี่
เออ แฮะ จริงด้วย
ทั้งในเรื่องที่ 1 และ 2 เป็นสิ่งที่ผมได้รู้ได้เห็นมา
ก็เอามาเล่าให้ฟัง คิดว่าเรื่องราวมันน่าสนใจดี
ส่วนจะตีความกันยังไงก็สุดแล้วแต่
เรื่องพวกนี้นี่เป็นเรื่องละเอียดอ่อนพูดมากไม่ดี
เรื่องที่น่ายินดีคือ การชุมนุมของคุณสนธิ
ผ่านพ้นไปด้วยดี ไม่มีการบาดเจ็บล้มตาย
เป็นประวัติศาสตร์หน้าใหม่ที่น่าจดจำ
ประเทศเรามีการชุมนุมกันแบบสันติ
แสดงพลังเรียกร้องกันในกรอบของกฎหมาย
และไม่ได้ใช้ความรุนแรง ในการหาคำตอบ
น่าประทับใจนะ ว่าไหมครับ
เดือนธันวาคม มี 31 วัน
มีวันเสาร์ 5 วัน
มีวันอาทิตย์ 4 วัน
มีหยุดวันพ่อ 1 วัน
มีหยุดวันรัฐธรรมนูญ 1 วัน
สรุปมีวันทำงาน 31 – (5+4+1+1) = 20 วัน
เดือนมกราคม มี 31 วัน
มีวันเสาร์ 4 วัน
มีวันอาทิตย์ 5 วัน
มีหยุดวันปีใหม่ 2 วัน
มีหยุดวันตรุษจีน 1 วัน
สรุปมีวันทำงาน 31 – (4+5+2+1) = 19 วัน
เดือนกุมภาพันธ์ มี 28 วัน
มีวันเสาร์ 4 วัน
มีวันอาทิตย์ 4 วัน
มีวันหยุดมาฆบูชา 1 วัน
สรุปมีวันทำงาน 28 – (4+4+1) 19 วัน
แสดงให้เห็นว่าแม้เดือนกุมภาพันธ์จะมีวันน้อยกว่า
แต่วันทำงานเท่ากันกับเดือนมกราคม
และน้อยกว่าเดือนธันวาคมเพียง 1 วัน
รู้หน้า ไม่รู้ใจ
รู้เดือน ไม่รู้วัน
ก่อนอื่นต้องขอให้ลงไปอ่านภาพของ Entry เมื่อวันก่อน
ป้ายใหญ่บิ๊กเบิ้มที่เห็น ตั้งอยู่ที่ 3 แยกใกล้ ๆ บ้าน
ภาพนี้จะเปลี่ยนไปเรื่อย ๆ ตามเทศกาล
โผล่มาสวัสดีปีใหม่ สงกรานต์ เข้าพรรษา ฯลฯ
บอกตามตรงว่ามันก็รู้สึกดีนะครับที่มีคนมาอวยพร
แต่จะดีกว่าไหม ถ้ารูปประกอบเป็นเด็ก ๆ น่ารัก ๆ
หรือผู้หลักผู้ใหญ่ที่น่านับถือ (กว่านี้) มาอวยพรเรา
มองก็รู้ว่ามีผลประโยชน์ในการโปรโมทตัวเองซ่อนอยู่
(กูไม่โง่ขนาดนั้นนะ) ซึ่งเห็นทีไรมันอดหงุดหงิดใจไม่ได้
ก็อีป้ายอันเบ้อเร่อนั่น มันมาจากภาษีกูนี่หว่า
แล้วคุณก็เอามาใช้ “หาเสียง” โดยอ้างสิทธิ์อันชอบธรรมว่า
“ก็กูขึ้นป้ายมาอวยพรปีใหม่นี่หว่า ไม่ได้หาเสียงซักหน่อย”
การเมืองเป็นเรื่องของทุกคน
แต่บางคนก็ไม่อยากให้การเมืองมาข้องแวะ
เพราะเราเห็นคนถูก”การเมือง”ยิงตาย
เดือนละ หลาย ๆ คน……